پرندگان وانواع حیوانات خانگی

تغذیه دائم با دان پلت ، ناکافی بودن تعداد آبخوری و دانخوری و نبودن غذا در دانخوری به مدت طولانی ،  شدت نور بالا در سالن ، تراکم  بالاي جوجه ها در واحد سطح ، کمبود پروتئین جیره ،  وجود انگلهای خارجی مانند شپشک و کنه ،  تهویه ناقص از دلايل بروز اين عارضه هستند .  

حالات مختلف كاني باليسم به شرح ذيل مي باشند .  

نوک زدن به مقعداینگونه عارضه در مرغان تخمگذار كه تازه به تخم آمده و يا تخم مرغ بزرگ و يا دو زرده توليد مي نمايند ایجاد می شود ٬ بخصوص در هنگامیکه مقعد بر اثر عبور تخم از لوله تخم زخم شده و خونریزی می کند ٬ در این حالت ممکن است دستگاه تولید تخم مرغ بطور کلی بیرون کشیده شود .
نوک زدن به ناخنهااین حالت در جوجه های کوچک دیده می شود . علت آن بیشتر دور بودن دانخوری از منابع حرارتی یا بالا بودن دانخوریها از سطح زمین است که در این صورت جوجه به بستر خود نوک زده و ضمن آن ناخن سایر جوجه ها نیز نوک زده می شود .
پس در ۵ روز اول کف بستر را با کاغذ پوشانيده  و بروي آن ۳۰ گرم به ازاي هر جوجه دان بريزيد . تا از خوردن بستر جلوگيري شود.
خوردن پرین حالت در گله هایی دیده میشود که که کمبود عناصر غذایی همچون روي  دارند . انگلهای خارجی نیز سبب بروز چنین حالتی می شوند . اگر اندازه پرها بزرگ باشد باعث خفگی حیوان می شود .
نوک زدن سرین حالت معمولا״ پس از زخم شدن تاج و ريش  در اثر یخ زدن یا پس از جنگیدن شروع می گردد و با دیدن یک لکه خون بر روی سر مرغ همنوع خواری تحریک می شود .

پیشگیری و درمان کانی بالیسم

افزايش پروتئين جيره

افزايش فيبر جيره 

ريختن روزانه مقداری گندم یا جو در بستر بطوري که مرغها مشغول جمع آوری آن شوند .

پايين آوردن شدت نور و مدت نور

كنترل دان از حيث عدم وجود كپكها و قارچ ها

كاهش تراكم بخصوص در قفس

افزودن نمك در آب ۱ در هزار ۴۸ ساعت

نوك چيني

مبارزه با انگل هاي خارجي با سم پاشي

استفاده از لامپ قرمز در سالن  ،  بدین وسیله مرغ تمام محیط را به رنگ قرمز می بیند و تشخیص لکه خون برایش مشکل می شود . جدا کردن مرغهای زخمی از گله عامل مهمی در جلوگیری از توسعه این بیماری است . اضافه کردن مکمل های ویتامین و مواد معدنی به جیره نیز موثر می باشد .

کوکسیدیوز ( واکسیناسیون و درمان)

یکی از روش های قدیمی برای مقابله با بیماریهای گسترش یافته در صنعت طیور بوجود آوردن یک استراتژی جدید است.

کوکسیدیوز، بیماری انگلی است که توسط یک پروتوزوآ به نام آیمریا بوجود می آید، که یکی از بزرگترین علل زیان های اقتصادی در صنعت طیور می باشد.دیود چاپمن David Chapman انگل شناس موسسه Arkansas Agricultural Experiment Station می گوید: این انگل سبب کاهش رو به رشد وزن می شود و در ادامه این کاهش رشد حتی مرگ در جوجه های گوشتی در پی خواهد داشت، انسانها نیز در روند این بیماری تاثیری ندارند همچنین بیماری کوکسیدیوز با اضافه کردن کوکسیدیو استات ها(آنتی بیوتیک نیستبتد) به جیره غذایی درمان می شود." همه درمانها به علت گسترش مقاومت پاتوژنها در برابر دارو ها، اثر خود را از دست داده اند".

چاپمن برای فهمیدن تاثیرات بیشتر درمان به گذشته برگشت به زمانیکه برای کنترل کوکسیدیوز در مرغ های تخم گذار از واکسن استفاده شده بود. برای واکسینه کردن دامپزشکان باید از یک سالن به سالن دیگر بروند. داروهای درمانی در گله های گوشتی بیشتر استفاده می شود زیرا هم بیشتر موثرند هم اینکه از واکسنها راحت تر استفاده می شوند.

کوکسیدیو استات ها با برهم زدن عملکرد بیولوژیکی آیمریا، کوکسیدیوز را درمان می کند. واکسن ها با دوزهای کنترل شده ای از پاتوژنها پاسخ ایمنی در جوجه ها را بدون ایجاد بیماری تحریک می کند. چاپمن گفت: تکنولوژی مدرن این اجازه را به ما می دهد که در هچری از این واکسن ها استفاده کنیم. وی افزود: علاقه من این بود که گونه های از آیمریا را برای واکسن انتخاب کنم که در سال 1950 جدا شده بودند زیرا آنها هنوز در برابر کوکسیدیو استات ها مقاوم نشده بودند. چاپمن مدعی بود که استفاده از واکسنهای طیور با گونه های جدیدی از آیمریا سبب بوجود آوردن گونه آیمریای جدیدی توام با حساسیت دارویی پاتوژنها بوجود می آورد.

آزمایش های او در آزمایشگاه های دانشگاه آرکانزا Arkansas Agricultural Experiment Station اثبات کرد که استفاده از واکسن ها به جای کوکسیدیواستات ها کنترل بیماری را بهبود می بخشد و هزینه ها را در صنعت طیور را کاهش می دهد.

چاپمن: گفت ما از واکسنها در تابستان استفاده کردیم وقتی که امکان بیمار شدن به کوسیدیوز کمتر بود. همچنین وی افزود: وقتی که ما از دارو در زمستان استفاده کردیم، در کنترل بیماری بیشتر موثر بودند زیرا آیمریا مقاومتی در برابر آنها نداشت.

او گفت که محققین USDA دلایل او را تایید کرده اند و کارخانه های طیوری که درمان های چرخشی او را اجرا کرده اند، بیماری را کنترل کرده اند و بسیاری از هزینه ها را حفظ کردند.

چاپمن افزود که بیماری کوکسیدیوز یک بیماری هست که در همه جا پراکنده است. شما شاید ندانید که او اینجا وجود دارد اما سالن شما را عزیت خواهد کرد و در چندین مورد ممکن است تعداد زیادی از مرغ های شما را بکشد.

ما هیچگاه نمی توانیم کوکسیدیوز را ریشه کن کیم اما می توانیم با یک برنامه دقیق به طور موثر و اقتصادی کوکسیدیوز را کنترل کنیم.

کنترل کوکسیدیوز

کوکسیدیوز در طیور یک بیماری روده ای است که با انگل کوکسیدیال ایجاد می شود. کوکسیدیوز یک بیماری مجاری گوارشی است که در بیشتر موارد روده را درگیر می کند به استثنای کوکسیدیوز سکوم که با انگل tenella Eimeria  ایجاد می شود.

درکوکسیدیوز روده ای کارایی روده ها درجذب غذا تخریب می شود که این امر منجر به کاهش رشد می شود که درموارد شدیدتر باعث توقف رشد می شود.

پرندگان مختلف در یک گله می توانند با درجات مختلف تحت تأثیر قرار گیرند که می تواند از کاهش یکنواختی گله ( که این نشانه در اغلب موارد دیده می شود) تا آسیب روده ای با شدت زیاد که باعث مرگ شود ( که این نشانه کمتر دیده می شود) ملاحظه شود.

درکوکسیدیوز سکومی، آسیب وارده به رگ های خونی در دیواره ی سکوم باعث خونریزی شدید می شود. در کوکسیدیوز سکومی ، مایل هستیم ببینیم که آیا همه عوامل باعث مرگ می شود یا نه ؟

سکوم در پدیده جذب غذا در بدن نقش دخالتی ندارد و بنابراین اثر معکوس و مضری بر توانمندی دیده نمی شود. در کوکسیدیوز سکومی تعداد کمی پرنده ممکن است که بمیرند ولی در کوکسیدیوز روده ای تقریبا" همه پرنده ها درگله می توانند از نظر کارایی تحت تأثیر قرار بگیرند و اثرمعکوس و مخرب کوکسیدیوز را دریافت کنند.

اگر شما به قدرکافی شجاع باشید،  کوکسیدیوز سکومی را درمان نخواهید کرد چون آنهایی که درگیر هستند متأسفانه می میرند هر چند درمان خوب باشد.

به هرحال در کوکسیدیوز روده ای، صرفه اقتصادی، در درمان سریع بیماری می باشد.

کوکسیدیوز یک درد  توانمندی است ( توانمندی پرنده را کاهش می دهد) و از آنجایی که این انگل در تمام دنیا هست. طی چندین سال روش های پیشگیری و اقدامات احتیاطی زیادی انجام شده است. این امر خدمت بزرگی به دنیای طیور کرده است و البته محدودیتهایی هم دارد که قابل درمان است.

بعضی از آنتی کوکسیدیال های مدرن به حدی مؤثر هستند که هیچ انگلی را باقی نمی گذارند و باعث تحریک سیستم ایمنی نمی شود. این می تواند در مورد پرندگان با طول عمر طولانی بخصوص در تخمگذارها یا مادرها بسیار مهم باشد. چون داروهای آنتی کوکسیدیال در این طیور فقط در دوره ی قبل از تخمگذاری داده می شود و اگر کوکسیدیاها زنده نمانند، سیستم ایمنی پرنده تحریک نخواهد شد که یک چتر حمایتی برای جوجه های متولد شده باشد. از طرفی برخی از مرغداران عادت ندارند که به مرغان آنتی کوکسیدیوز بدهند. بنابراین منتظر می مانند تا مرغ ها اولین علایم بالینی را بروز دهند تا بعد ازآن به درمان دارویی اقدام کنند.

چنین گله هایی در سرتاسر عمر از ایمنی بالایی برخوردار خواهند بود و خسارت کمتری از کوکسیدیوز خواهند دید. بنابراین گله هایی که قرار است مدت طولانی زنده بمانند استراتژی کنترل کوکسیدیوز مطرح می شود که از طریق واکسن های کوکسیدیوزی اعمال می شود و جهانی شده است.

به هر حال واکسن های کوکسیدیوزی محدودیت های خاص خود را دارند ویکی از این محدودیت ها مصرف همزمان و تصادفی داروی آنتی کوکسیدیوز در جیره توام با تجویز واکسن است. این مشکلاتی را ایجاد می کند چون واکسن های رایج زنده هستند و حاوی انگل کوکسیدیا هستند و داروی آنتی کوکسیدیوز بر آنها اثر خواهد کرد و آنها را خواهد کشت. پس این نکته مهم است که وقتی یک واکسن کوکسیدیوز تجویز می شود نباید که هیچ آنتی کوکسیدیوزی در جیره به طور عمدی یا تصادفی استفاده شود.

واکسن های کوکسیدیوزی در پرندگان واجد طول عمر طولانی مانند تخمگذاری و مرغ های مادر رایج شده است. درمرغ های گوشتی با طول عمر کوتاه حمایت ایمنی با مصرف آن در 7- 5 روزگی اعمال می شود؟

این نکته ممکن است در ذهن خطور کند که با تجویز واکسن در جفت یا از طریق تخم در هچری می توان مشکل را حل کرد. ولی این امر متحمل نیست.

همچنین تراکم زیاد جوجه و سالن های قدیمی واجد شرایط ضعیف بهداشتی باعث ایجاد و افزایش خطر کوکسیدیوز در گله های جوان می شود.

کنترل سالمونلا انتریتیدیس در جوجه های گوشتی جوان می تواند با عبور آنتی بادی ها از یک مادر واکسینه شده به بچه هایش اعمال شود، حال چرا این اصل نباید در جوجههای گوشتی و مبتلا به کوکسیدیوز اعمال شود.

چنین روشی یعنی تجویز به گله های مادر برای حمایت و حفاظت جوجه های متولد شده از آنها در اسراییل مطرح و موفقیت آمیز بوده است و توسعه یافته است. آن در اوایل کار است ولی نتایج آزمایشات فارمی بسیار امیدبخش به نظر می رسد.

منفعت بزرگ این روش این است که تعداد مرغ های مادر کمتراز جوجه ها بوده و می توانند به طرز درست واکسینه شوند به علاوه هزینه واکسیناسیون برای هر پرنده در مادرها قابل قبول است.

مساله ای که باید خاطرنشان کرد این است که همه ی عوامل متوقف کننده ی رشد، کوکسیدیوز آب وهوایی بد با شرایط بد مدیریت اشاره کرد. این می تواند مضر و خطرناک باشد ، چرا که هر گله ضعیف کوکسیدیوزدارد سایر عوامل که می توانیم آنها را درمان کنیم در این بین گم شوند.

در پایان در کوکسیدیوز همیشه همه ی اقدام خود را در واکسیناسیون یا داروهای آنتی کوکسیدیوز نگذارید. این روش ها باید همیشه در کنار اصلاح روش های مدیریتی باشد. ایجاد وقفه در بین دوره های تولید یک روش مناسب است ( که البته در همه جای دنیا انجام نمی شود) چرا که این میکروارگانیسم ها از یک گله به گله ی بعدی منتقل می شوند.

ضمنا" در مکانی که به پرورش طیور می پردازند باید بدانید که آیا سالن در دوره ی قبل سالمونلا انتریتیدیس داشته یا نه و آیا گله در اثر سالمونلوز مرده است یا نه ؟

هرچند که باید به خاطر داشت بستر مرطوب محیط مناسب برای رشد اووسیت کوکسیدیا است و باید هرجا بسترمرطوب وجود داشت سریعا" برداشته شود.

درنهایت همکاری با دکتر دامپزشک برای ارزیابی کوکسیدیوز درگله شما ضروری است و اینکه استراتژی به کار رفته کار آمد بوده است یا نه ؟

يماري نيوكاسلNewcastle Disease

2. شكل حاد

متناسب به تمايل ويروس به بافتهاي خاص ، نشانه هاي بيماري متغير است .بسياري از مرغهاي مبتلا ، غالباً دچار تنگي نفس ، اسهال شديد ، تورم بافت ملتحمه چشم و فلجي مي شوند و بالاخره ظرف مدت 2 تا 3 روز مي ميرند . ممكن است بافتهاي اطراف چشم ، متورم و تيره باشند و ترشحات چسبناك در اطراف چشم و بيني مشاهده شوند . برخي از پرندگان كه زنده مي مانند ظرف چند روز نشنه هاي عصبي را بروز مي دهند مانند : لرزش ، پيچش سروگردن ، چرخش ، فلجي و اسپاسم هاي كلونيك . ميزان ابتلا و مرگ و مير بالا و تا حدود 100% مي باشد .

پيچش گردن در مرغ مبتلا به نيوكاسل



فلجي پاها و بال ها در مرغ مبتلا به نيوكاسل




خونريزي پتشي در پيش معده

تشخيص بيماري

1 - هرچند كه ممكن است براساس تاريخچه ،‌ نشانه ها و جراحات ،‌ در منطقه اي كه بيماري نيوكاسل وجود دارد به آن مشكوك شد ، ولي همواره براي تاييد تشخيص بايد از روشهاي آزمايشگاهي كمك گرفت .

2 – جداسازي و شناسايي ويروس ( معمولاً توسط تخم مرغ جنين دار) ضروري مي باشد . آزمايشهايي كه براي تشخيص اهميت دارند عبارتند از :

- هماگلوتيناسيون

- آزمايش خنثي كردن ويروس

- آزمايش خنثي كردن تشيكل پلاك

- تلقيح ويروس به ماكيان ايمن و غيرايمن

- به كار گرفتن روش آنتي بادي فلورسنت با استفاده از آنتي سرم كونژوگه نيوكاسل

كنترل وپيشگيري:

ماكيان و بوقلمون را مي توان با واكسيناسيون مناسب عليه بيماري نيوكاسل ايمن كرد .

درمان

بيماري نيوكاسل درمان ندارد .

مرغان مروارید جزو رده ی پرندگان قرقاول محسوب میشوند، این مرغان به علت دارابودن بدنی قوی و نسبتآ گرد و توپر جلب توجه میکنند. اندازه مرغ گینه ای در نژادهای مختلف متفاوت بوده و ما بین ۴۰ تا ۷۲ سانتیمتر در طول است و وزن آنها نیز به ۷۰۰ گرم تا ۲/۵ کیلو گرم میرسد. معمولا علامت خاصی برای تشخیص جنسیت این پرنده وجود ندارد ولی قدر مسلم آن است که نرها از مادها بزرگترند و مادها دارای جثه ای ظریفتر و صدایی که از خود تولید میکنند تندتر و آرامتر است و شاخ نرها کمی بزرگتر از جنس ماده است.

فعالیت این پرندگان در طول روز است و معمولا در هنگام گرمای طاقت فرسای ظهر به استراحت پرداخته و در هنگام غروب بدنبال درختی برای گذراندن شب میگردند و تا صبحگاهان بر بالای درخت باقی می مانند. بیشتر فعالیت مرغان گینه ای در طی ساعات اولیه صبحگاه و قبل از غروب آفتاب می باشد. مرغهای آفریقایی در خارج از فصل جفتگیری دارای زندگی اجتماعی و بصورت  گروهی می باشند. این رابطه گروهی بسیار قوی و پایدار است . معمولا گروههای ۱۰ تا ۴۰ تایی هستند اما تا تعداد ۲۰۰ عدد در یک گروه از این پرندگان در ساوانا دیده شده . این پرندگان از  قلمرو خاصی برای خویش دفاع نمیکنند و نیاز به حرکت زیاد دارند و بسیار ترسو و عصبی میباشند که سبب جیغ زدنهای پی در پی آنها در هنگام ترس خواهد شد. در فصل جفتگیری معمولا هر جفت به دنبال مکانی مناسب چون درون تنه درختان، لابلای بوته های انبوه و علوفه های بلند و متراکم و  یا در درون سوراخی در زمین گشته و با پیدا نمودن محل مناسب ماده ها شروع به ساخت لانه که جمع آوری علوفه های خشک است ، می کنند . در این هنگام نر پرنده از وی جدا شده و در فاصله ای مشخص به نگهبانی و آگاه ساختن مرغ ماده از خطرات احتمالی با صدای بلند می پردازد. در شرایط مناسب این پرندگان تا دو مرتبه در سال اقدام به  جفتگیری ، تخم گذاری  و پرورش جوجه می نمایند.

بلوغ

مرغان شاخدار در سن ۶ تا هفت ماهگی به سن بلوغ میرسند. مرغ مادر اقدام به گذاردن ۴ تا ۱۹  عدد  تخم نموده و  زمان خارج شدن جوجه ها از  تخم ۲۳ تا ۲۸ روز به طول می انجامد . جوجه ها  بعد از خارج شدن از تخم بلافاصله لانه را ترک کرده و  در کنار والدین بدنبال غذا گشته و به گروه می پیوندند. در تمام مدتی که مادر بر روی تخم ها خوابیده جفت وی به نگهبانی در اطراف لانه می پردازد. بزرگترین دشمن جوجه ها گربه ها ، کلاغها و دیگر پرندگان شکاری، جانوران چون سمور و روباه و موش صحرایی و … می باشند.

متوسط تولید تخم و میزان مصرف دان مرغان مروارید در یک دوره ی ۳۰۰ روزه تخمگذاری

تعداد تخم تولیدی	۱۵۹٫۴ عدد
وزن متوسط تخم تولیدی	۴۷٫۷ گرم
مقدار دان مصرفی	۱۱۷٫۳ گرم
دان مصرف شده برای تولید یک عدد تخم	۲۴۱ گرم
دان مصرف شده برای تولید یک کیلو تخم	۵٫۱۵۹ کیلوگرم

مقایسه کمی و کیفی تخم مرغان مروارید و تخم مرغ معمولی

اجزاء	تخم مرغ مروارید	تخم مرغ معمولی
وزن کل	۴۶٫۹ گرم (۱۰۰%)	۵۸ گرم (۱۰۰%)
وزن پوسته	۸ گرم (۱۷٫۱%)	۶٫۶ گرم (۱۱٫۴%)
وزن زرده	۱۵٫۸ گرم (۳۳٫۷%)	۱۷٫۳ گرم (۲۹٫۸%)
وزن سفیده	۲۳٫۱ گرم (۴۹٫۲%)	۳۴٫۱ گرم (۵۸٫۸%)
فسفر	۶۱٫۴ میلی گرم	۱۰۱ میلی گرم
ویتامین a	۹۲۷ (I.E)	۵۵۵ (I.E)
ویتامین E	۲٫۳ میلی گرم	ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ویتامین B2	۷٫۶ میلی گرم	۰٫۱۳ میلیگرم

جوجه کشی

در جوجه کشی مصنوعی دمای مطلوب برای تخم ها ۳۷/۵ درجه سانتیگراد است. حرارت مناسب برای جوجه ها  در هفته اول ۳۶ تا ۳۸ درجه سانتیگراد بوده که می توان هر هفته دو درجه حرارت را کاهش داد و به ۲۰ تا ۲۲ درجه سانتیگراد رسانید.  میزان رطوبت مناسب بین  ۵۵ تا ۶۰ درصد میباشد. رعایت سکوت و نور کم دائمی سبب جلوگیری از ترس جوجه ها  و نشان دادن عکس العملهای شدید می گردد. با توجه به مصرف کم آب توسط جوجه ها ، بهداشت محیط و آب سالم و ظروف تمیز غذاخوری و ضد عفونی محیط توسط قارچ کشهای مخصوص سالن های پرورش طیور بخصوص در ۸ هفته اول نقش بزرگی را برای جلوگیری از تلفات احتمالی جوجه ها ایفا می کند.  وزن تخم ها در حدود ۴۰ گرم و در نژادهای پرورشی این مرغ تعداد تخم های گذارده شده به  ۱۷۰عدد در طول سال می رسد. اولین تخم بطور معمول در سن ۳۱ هفتگی گذاشته می شود. جوجه ها نر مرغان گینه ای در سن ۴تا ۶ هفتگی از رشد بیشتری برخوردار می باشند. در سن ۱۰ تا ۱۴ هفتگی رشد جوجه های ماده بیشتر از نرها می شود.

عادات غذایی

 غذای اصلی این پرندگان تشکیل شده از میوه ، گل ، برگ ، بذر و ریشه گیاهان ، علف و حشراتی همچون کرم ، جیرجیرک ، سوسک ، ملخ ، هزار پا ،عنکبوت ،کنه ،مورچه ، حلزون ، و دگر حشرات بی مهره  و حتی مارهای کوچک می باشد . درصد بالای غذای یافت شده در چینه دادن این پرندگان در نوع پرورشی دانه های ذرت بوده البته باید در نظر داشت که در  گونه های مختلف تنوع غذایی نیز متفاوت است. با تحقیقاتی که بر روی گونه های وحشی این پرندگان انجام گرفته است مشخص شده که آنان در هنگام یافتن غذا دسته های میمونها را تعقیب میکنند تا ته ماندهای غذاهایی که از بالای درخت به پائین می ریزد را بخورند. این پرندگان حتی بدنبال دسته های پاویانها  یا  گله های دیگر حیوانات براه می افتند تا حشراتی را که از ترس آنها در چراگاه از جلوی آنان اقدام به فرار کردند را شکار کنند. احتیاجات پروتئینی مرغ شاخدار بیشتر از مرغان محلی است. در طول دوران تخمگذاری مرغ مادر نیاز به ۱۰۰ تا ۱۱۰ گرم غذای مناسب چون مخلوط دانه ذرت با کنجاله بادام زمینی ،تخم پنبه ،علوفه و غیروه که در واقع تامین کننده نیازهای بدنش چون کلسیم ،فسفر ، پروتئین خام،لایزین،میتونین ،میتونین سیستین است را دارد.

بیماریها

 مرغان شاخدار نسبت به پرندگان دیگر مقاوت بیشتری را در قبال بیماریهای مرسوم در میان طیور همچون بیماریهای ویروسی و باکتریایی از خود نشان میدهند  جوجه های مرغان شاخدار در طول هفته های اول  زندگی خویش ( ۸ هفتگی) در مقابل  بیماریهای مختلف چون نیوکاسل مقاوم نیستند. تاکنون بیش از چهارده نوع بیماری  (ویروسی، باکتریایی، انگلی، و کمبود تغذیه ای به عنوان مثال ویتامین B2 که سبب خمیدگی انگشتان پا میگردد). در بین جوجه ها به ثبت رسیده ، در نظر داشته باشید  که اعمال مدیریت صحیح علی الخصوص  رعایت اصول بهداشتی همچون شرایط ویژه ی حاکم در سالن های معمولی مرغداری است  میتواند در هفته های اولیه از مرگ و میر جوجه ها جلوگیری بعمل آورد.

سایر موارد

مرغهای پرورشی بعد از ۱۰ تا ۱۲ هفته با وزن ۱/۶ کیلوگرم به بازار عرضه می گردند. .گوشت مرغ  گینه ای بسیار نرم و  دارای مقدار کمی چربی ولی  سرشار از  پروتئین و کلسترول کم  است و به عنوان تامین کننده منبع ویتامین B6 ، سلنیوم و ویتامینهای دیگر مورد نیاز بدن انسان میباشد.

 متاسفانه کشاورزان در آفریقای جنوبی بر اساس یک باور غلط به این پرندگان مفید به چشم آفت می نگرند در صورتیکه هیچگونه دلیل منطقی برای این اندیشه غلط وجود ندارد و در واقع این پرندگان مفید اقدام به از بین بردن آفات مزارع می نمایند. در بعضی نقاط برای مبارزه و کنترل کنه از مرغان شاخدار استفاده می گردد. این پرنده قادر به پرواز در فواصل کوتاه میباشد و محیط آپارتمانی و خانه مکان مناسبی برای نگهداری از آن نمی باشد و  فقط محیط های باز چون باغ و مزارع مناسب است. از سر و صدا و انسان بیزار است و بسیار سخت اهلی میشود.

پرورش و نگهداری قرقاول  : در هر سالن وجود تعدادی لانه تخم گذاری نیز لازم است تا پرندگان در این لانه ها تخم گذاری کنند.داخل این لانه ها بایستی تاریک , کف انها عمیق تر و پوشیده از پوشال نجاری باشد.در ضمن برای هر ۵ قطعه پرنده تخم گذار یک عدد آشیانه لازم است.

جنس لانه ها از چوب و یا فلز است.تمیز کردن و ضد عفونی لانه های چوبی اندکی مشکل ولی از لحاظ گرم بودن در زمستان و خنگ بودن در تابستان مناسب تر از لانه های فلزی است.

در هر صورت اگر شروع تخم گذاری نیمچه ها زودرس باشد تعداد قابل توجهی از پرنده ها به جای آشیانه بر روی بستر تخم گذاری می کنند.این مشکل به سختی بر طرف میشود و در صورت تکرار به یک عادت تبدیل می گردد.بهتر است در سالن های تخم گذاری تعداد پرنده مسن همراه با پرنده های جوان نگهداری شود تا طرز استفاده از لانه های تخم گذاری را به پرنده های جوان بیاموزند.

در خلال تخم گذاری رعایت ساعات نور برای تولید آنها از اهمیت خاصی برخوردار است.اگر تحت هر عنوانی نوردهی قطع شده و یا کاهش پیدا کند , تولید نور کاهش پیدا خواهد کرد.بنا به دلایل ذکر شده پرورش دهنده می بایستی توجه خاصی به ساعات نوردهی داشته باشد.

پرنده های تخم گذار در شروع تولید می بایستی تحت نظر قرار گیرند. در طی دوره تخمگذاری نیز بعضی  از پرنده ها تخم خود را  روى بستر رها می کنند که در صورت عدم هر کونه اقدامی این کار تکرار میشود بنابراین در صورت مشاهده چنین وضعتی ضروری است سالن تحت نظر بوده و با دیدن پرندههایی که در حال تخم گذاری بر روی زمین هستند، بلافاصله انها را از آن حالت خارج نموده و محل خوابیدن آنها را به هم زده و با گذاشتن چیزی مانند دان خوری یا تکه ای آجر امکان بازگشت پرنده به آن مکان را از بین برد.

نسبت جفتگیری در قرقاول:

در طبیعت قرقاولها معمولا به صورت جفت جفت ( یک نر با یک ماده) هستند. به هر حال در اسارت یک نر می تواند ۴  یا  ۵ ماده در قفس های گروهی یا در سیستم پرورش روی بستر جفتگیری کند. این نسبت برای تعیین میزان باروری تخمها خیلی مهم است.

شرایط لازم برای پرورش و نگهداری جوجه قرقاول :

۱-حرارت :

سیستم تنظیم حرارت بدن جوجه های نابالغ تکامل یافته نیست و قادر به تنظیم حرارت بدن خود در

موتجهه با هوای بیرون از دستگاه جوجه کشی نیستند , بنابراین تنظیم حرارت مناسب جایگاه جوجه ها در دوره پرورش از اهمیت خاصی برخوردار است , بدین منظور لازم است قبل از ورود جوجه ها دمای سالن را به حد مطلوب رساند.

گرم کردن جوجه ها به طور طبیعی توسط والدین انجام می گیرد. در روش مصنوعی گرم کردن جوجه ها

به وسیله مادرهای مصنوعی انجام می گیرد.

برای اینکه جوجه ها زیاد از منبع حرارتی مادر مصنوعی دور نشوند اطراف دستگاه های گرم کننده را حصاربندی می کنند. حصار در فاصله ۸۰ تا ۹۰ سانتیمتری از دستگاه گرم کننده به طور دایره ایی نصب می شود.

رفتار جوجه ها بهترین نشانه برای مناسب بودن درجه حرارت سالن می باشد , به طوری که از طریق نحوه پخش آنها در محدوده جوجه ریزی می توان به میزان درجه حرارت محل پرورش جوجه ها پی برد که به صورت زیر می باشد:

• اگر جوجه ها در سطج سالن در اطراف لبه مادر مصنوعی گسترده و پر جنب و جوش باشند این نشانه متناسب بودن حرارت سالن است.
• بالعکس اگر جوجه ها همگی در زیر مادر مصنوعی جمع باشند و سر و صدا نمایند این به معنی آن می باشد که هوای سالن سرد است و باید فورا نسبت به افزایش درجه حرارت تا میزان لازم اقدام شود.
• در صورتی که جوجه ها کاملا از اطراف مادر مصنوعی دور باشند نشانه آن است که هوای سالن بیش از اندازه گرم است و باید نسبت به کاهش درجه حرارت اقدام شود.
• اگر جوجه ها در گوشه ای به صورت فشرده به دورهم جمع باشند این حالت نشانه آن است که علاوه بر سردی هوا کوران نیز در سالن وجود دارد و باید فورا نسبت به رع آن اقدام شود.

به طور کلی دانش ما در مورد رژیم غذایی و تغذیه مناسب طوطی برزیلی در حال تغییر  مداوم می باشد و این به خاطر آگاهی از اهمیت تغذیه و افزایش تحقیقات در زمینه تغذیه طوطی برزیلی می باشد ، به طور کلی پرندگان نیاز به یک تعادل از پروتئین ، کربوهیدارت ، چربی ، ویتامین ، مواد معدنی و آب دارند. در مورد رژیم غذایی طوطی برزیلی خود باید با دامپزشک مشورت نمایید. یک دلیل برای نگرانی رژیم غذایی طوطی برزیلی ، مشکلات بهداشتی احتمالی در رژیم غذایی طوطی برزیلی می باشد. رژیم غذایی طوطی برزیلی تنها برای حفظ حیات مهم نیست بلکه برای رشد و شکوفایی طوطی شما بسیار حائز اهمیت می باشد.

به این منظور مهم است که از رژیم غذایی طبیعی طوطی برزیلی آگاهی پیدا کنید :

رژیم غذایی طبیعی طوطی برزیلی به طور طبیعی شامل انواع دانه ها ، میوه ها ، توت ها و جوانه های برگ می باشد . هم چنین برخی گونه های طوطی برزیلی به عنوان آفات گیاهان زراعی و باغات معرفی شده اند.

رژیم غذایی طوطی برزیلی در سراسر طول عمرش باید یک رژیم متعادل و مغذی باشد و باید در استفاده از انواع دانه ها تعادل به کار برد ، اگر چه  طوطی برزیلی اغلب دانه های چرب تر و پر کربوهیدارت تر را ترجیح می دهد اما لازم است که شما یک رژیم متعادل را در اختیارش قرار دهید. به خاطر داشته باشید که دانه بخش کوچکی از رژیم غذایی طوطی برزیلی است و نه همه ی رژیم غذایی و به تدریج باید میزان دانه ها را از رژیم غذایی طوطی برزیلی کم کنید.

همه ما می دانیم بیماری ها و مشکلات بسیاری وجود دارند که علایم خود را در فضله طوطی نشان می دهند . بسیار مهم است که یاد بگیریم با نگاه کردن به فضله طوطی ، مراقب این علایم باشیم چون این کار می تواند برای حفظ سلامت طوطی بسیار حیاتی باشید.

چرا فضله طوطی من پر از حباب است ؟

برای شروع شما باید یاد بگیرید که چگونه فضله طوطی خود را مورد ارزیابی قرار دهید . انواع مختلفی از این ارزیابی ها وجود دارند که شما می توانید با پیدا کردن این اطلاعات مفید ، مشکلات را به سرعت شناسایی کنید . در این مقاله ما می خواهیم درباره کف آلود شدن فضله طوطی بحث کنیم . در ابتدا، ممکن است شما این امر را نادیده بگیرید به این دلیل که شاید این علایم غیر عادی به نظر نرسد. با این حال شما باید دلیل کف آلود شدن فضله طوطی را بدانید . در واقع این امر ممکن است دلایل مختلفی داشته باشد.

در اکثر مواقع ،علت این امر ، یک نوع باکتری است که در دستگاه گوارش پرندگان وجود دارد و هنگامی این اتفاق رخ می دهد که این باکتری، گازهایی ایجاد کند. این گازها پس از خروج از بدن طوطی، به صورت حباب هوای کوچک در فضله طوطی دیده می شود که در این حالت فضله کف آلود به نظر می رسد . این باکتری ها کلستریدیوم نام دارند . اگر طوطی شما دچار این عفونت باکتریایی شده است ، ممکن است بسیار بیمار باشد . در این حالت مراجعه به دامپزشک بسیار حیاتی است . اگر بردن طوطی نزد دامپزشک امکان پذیر نباشد حداقل باید فضله طوطی را برای ارزیابی به دامپزشک نشان دهید . در اغلب موارد ، دامپزشک قادر است با نگاه کردن به فضله ، میزان بیمار بودن طوطی شما را تعیین کند .

در برخی از موارد طوطی ممکن است نفخ داشته و فضله او کف آلود باشد . این مشکل با تغییر رژیم غذایی طوطی و حذف غذاهای نفخ آور به آسانی بر طرف خواهد شد .

در نهایت برخی از انگل ها نیز ممکن است باعث شوند طوطی به مشکلات نفخ دچار شود . در این حالت نیز فضله، کف آلود خواهد بود . اگر انگل ها بدون کنترل در دستگاه گوارش طوطی رشد یابند، می توانند خطرناک باشند .بنابراین بسیار مهم است که طوطی برای رفع این مشکل تحت درمان باشد .همانطور که در رابطه با باکتری ها گفته شد در این مورد نیز دامپزشک می تواند با ارزیابی فضله ، آلودگی طوطی به انگل را تشخیص دهد . با این حال ممکن است دامپزشک از شما بخواهد که طوطی را برای درمان به مطب ببرید .این بسیار مهم است که شما یاد بگیرید علایم غیر طبیعی در فضله طوطی خود را شناسایی کنید . درحالی که گاهی اوقات این علایم ممکن است هیچ معنایی نداشته باشند اما اختلالات می توانند نشانه ی یک چیز اشتباه در طوطی باشد . اگر شما فضله کف آلود مشاهده کردید به احتمال زیاد طوطی شما به مشکل نفخ دچار شده است. به هر حال ؛ از آنجایی که برخی از عوامل ممکن است برای طوطی بسیار خطرناک باشد ،بنابراین شما باید بفهمید که چه عاملی باعث ایجاد این نفخ شده است .

قبل از اینکه دیر شود یاد بگیرید که چگونه علایم مسمومیت با سرب و فلز روی را در طوطی خود شناسایی کنید.علایم بالینی مسمومیت با سرب و فلز ممکن است شامل موارد زیر باشد:

* بی حالی

* افسردگی

* کاهش اشتها

* کاهش وزن شدید

* ضعف ( که نشانه ی آن پرهای پژمرده و آویزان شده است )

* اسهال

* استفراغ

* افزایش دفع ادرار

* آتاکسی یا ناهماهنگی های حرکتی

* کم خونی

* کوری

* لرزش سر

* کج شدن سر

* حمله ناگهانی ( تشنج ) و مرگ

در برخی از موارد مخصوصا در طوطی های آمازون و طوطی های خاکستری ( کاسکو ) ادرار ممکن است مایل به قرمز شود .که شاید علت آن وجود رنگدانه های گیاهی به نام پورفیرین و یا شاید هموگلوبین باشد. مشکلات ناشی از فلز روی عمدتا کلیه را مورد هدف قرار می دهند که علایم بالینی رایج در این شرایط شامل موارد زیر است :

* افزایش در دفع ادرار

* افزایش مصرف آب

* مشکلات دستگاه گوارش (اشکال در بلع)

* افسردگی

* کاهش وزن

* اسهال

* قند خون بالا

* غشای مخاطی به رنگ آبی

* حمله ناگهانی ( تشنج )

* عدم هماهنگی و مرگ

                                                                     birdsplus.blogfa.com

سار معمولی دارای ۱۰ زیر گونه است که به طور کلی در اروپا و غرب آسیا دیده میشوند که هم چنین از استرالیا ، نیوزلند ، شمال آمریکا و آفریقای جنوبی نیز معرفی شده اند. سار معمولی عموما ۴-۵ تخم براق آبی روشن می گذارد که پس از دو هفته تخم ها تبدیل به جوجه می شوند و جوجه ها به مدت ۳ هفته در لانه باقی می مانند. هم چنین سار معمولی لانه ی خود را درون حفره های مصنوعی و یا طبیعی می گذارد که این پرنده یک پرنده ی همه چیز خوار است که طیف وسیعی از مواد غذایی را مصرف می نماید که شامل انواع بی مهرگان ، میوه ها و دانه ها می باشد .

طول بدن سار معمولی حدود ۱۹-۲۳ سانتی متر می باشد و وزن آن حدود ۵۸-۱۰۵ گرم می باشد.

مرغ مینا صورت زرد یک پرنده اجتماعی و همه چیز خوار است که رژیم غذایی آن عمدتا از حشرات ، عنکبوت ها ، مارمولک ، قورباغه و میوه ها تشکیل می گردد. اکثر افراد در مرغ مینا صورت زرد دارای پرهایی تیره به رنگ های قهوه ای و مشکی  با درخشش متالیک می باشند. هم چنین آنها دارای تکه های زرد روشن در ناحیه ی اطراف چشم هستند.

مرغ مینا سری لانکا (Sri Lanka hill myna) یا مرغ مینا سیلان با نام علمی Gracula ptilogenys یک عضو از خانواده ی سارها می باشد که این پرنده همانطور که از نامش نیز مشخص است بومی سری لانکا می باشد ،  این پرنده به طور معمول در جنگل ها و مزارع کشت زندگی می کند .  مرغ مینا سری لانکا معمولا لانه اش را حفر می کند و ۲ تخم می گذارد . مرغ مینا سری لانکا از نظر طول بدن چیزی حدود ۲۵ سانتی متر طول دارد و رنگ پرهایش عمدتا سیاه و در ناحیه ی بال ها و بغل به رنگ سبز دیده می شود. هم چنین روی سر و گردن رنگ سیاه آغشته به بنفش دیده می شود ، روی بال ها تکه های سفید بزرگی دیده می شوند که در هنگام  پرواز به وضوح دیده می شوند. پاها به رنگ زرد روشن هستند و روی گردن نیز یک لایه پوست زرد به صورت آویزان دیده می شود. هم چنین در بخش های جنوبی سری لانکا این پوست به رنگ نارنجی تا قرمز دیده می شود.

مانند اکثر سارها مرغ مینا سری لانکا همه چیز خوار است و رژیم غذایی آن شامل انواع میوه ها ، شهدها و حشرات می باشد.

مرغ مینا نوک فنچی (grosbeak starling) با نام علمی Scissirostrum dubium هم چنین به عنوان سهره ی نوک فنچی شناخته شده است که یک گونه پرنده از خانواده ی Sturnidae  می باشد .  مرغ مینا نوک فنچی بومی سولاوسی و اندونزی می باشد . زیستگاه طبیعی مرغ مینا نوک فنچی دشت های گرمسیری و نیمه گرمسیری و در مواردی جنگل های مونتانه و هم چنین مناطق جنگلی آرام  پوشیده از تالاب و  درخت می باشد.  مرغ مینا نوک فنچی همانند سایر مرغ میناها به صورت گله ای زندگی می کند و در لانه ی آنها گاهی تا صدها جفت نیز زندگی می کنند . لانه ی مرغ مینا نوک فنچی عمدتا در درختان پوسیده یا تنه های درختان در حال مرگ که دارکوب ها از آنها تغذیه کرده اند می باشد و رژیم غذایی مرغ مینا نوک فنچی همانند سایر اعضای خانواده اش که همه چیز خوار هستند شامل انواع میوه ها ، دانه ها و حشرات می باشد. مرغ مینا نوک فنچی هنگام غذا خوردن و پرواز کردن مانند سایر میناها سر و صدای زیادی از خود تولید می کند.

هم چنین مرغ مینا نوک فنچی دارای بدنی سیاه رنگ است و در انتهای پرهای بال و دم به رنگ قرمز درخشان بسیار زیبا دیده می شود و هم چنین چشم ها به رنگ سیاه و پاها زرد رنگ می باشند.

 

طوطی کاسکو یا همان طوطی خاکستری آفریقایی که اصطلاحا به african grey parrot مشهور می باشد یک طوطی با سطح هوش بالا ،  قابلیت اهلی شدن آسان ، سخنگویی و تقلید با کیفیت بالای صدا به همراه درک مطلب از توانایی های کاسکو میباشد. کاسکو می تواند از صدای آب تا تلفن را تقلید کند، کاسکو پتانسیل یادگیری ۳ زبان زنده دنیا و ۳۰۰۰ لغت را دارد. هم چنین با منقار خود به تمام نقاط بدن خود دسترسی داشته باشد و سر کاسکو قابلیت چرخشی ۱۸۰ درجه ای دارد. کاسکو به دو دسته کاسکو دم قرمز یا کنگو و کاسکو دم شرابی یا تیمنه تقسیم می شود. نژاد کاسکو کنگو دارای جثه ای بزرگ تر نسبت به نژاد کاسکو تیمنه و هم چنین رنگ دمش قرمز روشن و رنگ کلی آن نسبت به کاسکو تیمنه روشن تر است اما کاسکو تیمنه دارای رنگی تیره تر و رنگ دمش معمولا قرمز تیره مایل به مشکی است، معمولا دم کاسکو کنگو کمی از کاسکو تیمنه بلندتر و در بین دو کاسکو، کاسکو دم قرمز تا زمانی که اهلی نشده از کاسکو دم شرابی بیشتر قار می کشد. طول بدن کاسکو دم قرمز در حدود ۳۶ سانتی متر و طول بدن کاسکو تیمنه حدود ۳۰ سانتی متر است. به طور معمول وزن کاسکوها بین ۴۰۰ تا ۵۰۰ گرم می باشد، در شرایط مناسب بین ۶۰ تا ۷۰ سال عمر میکند. کاسکو پرنده ای بسیار باهوش و احساسی، نیاز به دقت و رسیدگی بسیار و در صورت عدم رسیدگی مناسب پرنده پرخاشگر شده و شروع به پرکنی می کند، در واقع شایع ترین بیماری این پرنده پرکنی است.

به طور کلی راه های بسیاری جهت تشخیص سن کاسکو در اختیار است که البته برخی از این راه ها هزینه بر و سخت هستند . اینجا به ساده ترین راه تشخیص سن کاسکو برای مبتدیان می پردازیم:

رنگ حلقه دور مردمک در سنین متفاوت :

•  سیاه: شش تا هفت ماهگی
• دودی تیره: نه تا ده ماهگی
• دودی روشن: ده  ماه تا یک سال و چهار ماه
• سفید: یک سال و نیم تا دو سال و نیم
• کرم: دو سال و نیم تا چهار سالگی
•  زرد: چهار سال به بالا

نشانه های (علائم) کمبود ویتامین آ در طوطی سانان
طوطی شما قادر نخواهد بود که بگوید در رژیم غذایی اش مقدار بیشتری ویتامین آ نیاز دارد. بااین حال علائم بسیاری وجود دارد که شما می توانید آنها را در نظر بگیرید. اگر طوطیشما این علائم را نشان داد لازم است که شما برای فراهم کردن ویتامین آ ی بیشتری دررژیم غذایی طوطی تان بیشتر تلاش کنید. در اینجا اینجا به بعضعی از آنها اشاره شدهاست:

• ضعف و بی حالی و یا عدم فعالیت و کم تحرکی یکی از اولین نشانه های کمبود است.
• ویتامین آ برای دید سالم بسیار حیاتی است. ممکن است چشم طوطی تان ورم کرده باشد و یا مشکلات بینایی داشته باشد و در مجموع (روری هم رفته) طوطی بینایی خود را از دست بدهد.
• اگر طوطی شما در تمام مدت به جای استراحت کردن پرهایش رو پف میدهد این یکی دیگر از علائم کمبود است.
• وضعیت بدنی ضعیف و پرو بال های ضعیف و پژمرده علائم دیگری است که نشان می دهد طوطی شما به اندازه کافی ویتامین آ دریافت نکرده است.

نشانه های دیگر می تواند شامل از دست دادن اشتها، عطسه کردن، مشکلات تنفسی، تهوع، کاهشوزن،تغییر در رفتار و عادات و از دست دادن آب بدن باشد.

اگر شمامتوجه شدید که طوطی تان علائم کمبود ویتامین را داراست باید فورا دست به کار شویدتا مشکل را بر طرف سازید. در نظر داشته باشید که کمبود ویتامین آ میتواند معکوسعمل کند. با این حال اگر به نظر می رسد که تقویت ویتامین آ در طوطی شما جوابگونیست .برای درمان به دامپزشک نیاز دارید. طوطی شما وقتی بیمار است نمی تواند بهشما بگوید اما شما از روی این علائم می توانید متوجه شوید.

شما به عنوان صاحب طوطی باید ویروس هایی را که در محیط خارج وجود دارند بشناسید و بدانید آنها چگونه روی طوطی شما اثر می گذارند و چه تاثیراتی روی طوطی شما دارند. اگر شما بدانید چه ویروس هایی وجود دارند بهتر می توانید از طوطی خود محافظت کنید. از آنجایی که بسیاری از این ویروس ها می توانند کشنده باشند تا جایی که ممکن است باید طوطی خود را از در معرض تماس قرار گرفتن این ویروس ها دور و حفظ کنید. در اینجا به برخی از ویروس های شایع و متداول که می تواند بر طوطی شما اثر بگذارد و اطلاعاتی در مورد چگونگی منتقل شدن آنها و همچنین اثرات آنها بر روی طوطی شما اشاره شده است به طوری که شما بهتر می توانید برای مقابله با این نوع بیماری ها آماده شوید.

برخی از ویروس های طوطی سانان

ویروس پر و منقار یک نمونه از آنهاست که می تواند روی هر گونه از طوطی ها از خاکستری ها گرفته تا کوکاتو ها اثر بگذارد. این بیماری می تواند به دو روش پخش و گسترش یابد :از طریق گرد و غبار پرها و از طریق مدفوع و فضله ی طوطی. علائم این نوع بیماری عبارتند از: غیر طبیعی رشد کردن پرهای در حال رشد و یا متورم شدن ساقه ی پرها. علاوه بر آن منقار طوطی غیر طبیعی رشد می کند و به راحتی می تواند شکسته شود و برای طوطی بسیار دردناک باشد. این بیماری اگر کنترل و درمان نشود می تواند بر سیستم عصبی طوطی اثر گذاشته و منجرر به مرگ آن شود. برای جلوگیری از بیماری های پر و منقار در طوطی تان باید مطمئن شوید که طوطی در معرض تماس با آنها قرار ندارد. اگر شما طوطی جدیدی به خانواده ی خود اضافه کرده اید ، مطمئن شوید قبل از اینکه به خانه ی شما بیاید آزمایشات لازم را انجام داده است.

یکی دیگر از ویروس های متداول در طوطی ها ویروس پولیوما(Polyoma) می باشد که به راحتی می تواند از طریق مواد غدایی،مدفوع و فضله ی طوطی و حتی هوا منتقل شود. علائم این بیماری عبارتند از: کاهش وزن،اسهال شدید،استفراغ،کم شدن اشتها و کم شدن آب بدن طوطی. اگر این بیماری درمان نشود می تواند به مشکلات تنفسی و کبودی و در نهایت مرگ منجر شود. این ویروس در جوجه طوطی ها نسبت به طوطی های بالغ، اثرات بیشترو بدتری می گذارد. ویروس پولیوما به راحتی از طریق یک واکسن قابل پیشگیری است که متاسفانه معمولا در ایران موجود نیست.

ویروس دیگری که بسیار سخت و به شدت مسری است ویروس پاپیلوما(Papilloma) می باشد. این بیماری هنگام رشد خودش را آشکار می سازد که ممکن است در دهان،گلو و یا مخرج طوطی رشد کند. برای اینکه این بیماری کامل شود و شکل بگیرید میتواند سال های زیادی طول بکشد. این بیماری تا هنگامی که کامل رشد کند و بزرگ شود برای شما مشکل خواهد بود. با این حال اگر به اندازه کافی رشد کرده و بزرگ شده باشد می تواند مشکلات تنفسی و یا دفع برای طوطی شما به همراه داشته باشد که در نهایت به مرگ منجر خواهد شد. به منظور درمان این بیماری دامپزشک می تواند از لیزر برای حذف و از بین بردن آن استفاده کند. اگر این ویروس به درستی از بین برده شده و برداشته شود دیگر باز نخواهد گشت.

یکی از مهم ترین کارهایی که شما به عنوان صاحب یک طوطی باید انجام دهید این است که در مورد بیماری ها و اثرات آنها بر طوطی تان خوب مطالعه کرده و آنها را بشناسید و راه های درمان آنها را بدانید و یاد بگیرید. اگر می خواهید مطمئن شوید طوطی شما سالم و شاداب است باید راه های مقابله با ویروس ها را بدانید و یادبگیرید. مهم ترین چیز این است که روزانه با نگاه کردن به طوطی خود او را چک کنید و هرگونه نشانی هایی را که درحال تبدیل شدن به بیماری هستند ملاحظه کرده و برای درمان آنها اقدام نمایید.

در واقع دلایل متعددی وجود دارد که چرا یک طوطی سخنگویی اش را متوقف کرده است. برخی از آنها می تواند به دلایل تغییرات رفتاری باشد که با بالا رفتن سن همراه است. ممکن است طوطی در یک بعد زمانی قرار بگیرد که تمایلی برای سخنگویی نداشته باشد و سپس ممکن است بار دیگر در فاز دیگری قرار بگیرد و بیشتر از هر زمان دیگری شروع به سخنگویی کند.

دلایل دیگری هم وجود دارد که می تواند موجب متوقف کردن سخنگویی طوطی شود.در اینجا به برخی از آنها اشاره شده است:

علت اینکه چرا طوطی شما صحبت نمی کند؟

• استرس می تواند یکی از دلایل متوقف کردن سخنگویی طوطی باشد. محیط اطراف طوطی را در نظر بگیرید اگر چیزی تغییر کرده آن را مشخص کنید.این تغییرات می تواند باعث استرس طوطی شود. آیا به تازگی جای جدیدی برای طوطی تان در نظر گرفته اید و او را به محل جدیدی انتقال داده اید؟ آیا قفس طوطی تان را به اتاق دیگری برده اید؟ آیا شخص یا اشخاص جدیدی در منزل شما زندگی می کنند؟ هرکدام از این فاکتور ها که باعث آرام و ساکت شدن طوطی شما شده اند ، می توانند به استرسی شدن طوطی شما منجر شود.

• آیا شما برای آموزش کلمات و جملات جدید به طوطی تان وقت صرف می کنید؟ اگر نه، طوطی شما بطور اتوماتیک وار و خود به خود می تواند از کلماتی که از قبل می دانسته و یاد گرفته خسته شود. اگر می خواهید مطمئن شوید که طوطی شما پرحرف است نیاز دارید تا کلمات جدیدی را به او آموزش دهید به طوری که او همیشه چیزهای جدیدی برای گفتن داشته باشد.

• ترس دلیل دیگری است که می تواند مانع سخنگویی یک طوطی شود و باعث شود او سخنگویی اش را متوقف کند. اگر طوطی شما ترسیده باشد شما نشانه های دیگری مانند پف دادن پرهایش برای اینکه بزرگ تر به نظر بیاید را مشاهده خواهید کرد. ترس حتی به پرخاشگری و حالت های تهاجمی هم مربوط می شود. اگر طوطی شما ترسیده است طوری که می تواند به او صدمه بزند شما باید محیط او را تغییر دهید و طوری رفتار کنید که باعث از بین رفتن ترس در طوطی تان شود.

• سرانجام آخرین دلیلی که می تواند باعث متوقف کردن سخنرانی طوطی شما شود مربوط به سلامتی اوست. از آنجایی که طوطی شما طوری آفریده شده که ضعف را نشان ندهد به شما اجازه نمی دهد تا متوجه بیماری او شوید. با این حال ممکن است که او صحبت کردنش را متوقف کرده باشد. در حقیقت این سکوت و آرامش می تواند اولین نشانه های بیماری باشد. اگر شما به هر دلیلی فکر می کنید طوطی تان بیمار است لازم است که در سریع ترین زمان ممکن او را به یک دامپزشک متخصص پرندگان نشان دهید.

هنگامی که متوجه شدید طوطی شما که به صورت نرمال و متعادل سخنگویی می کرده صحبت کردنش را متوقف کرده است. مضطرب و هراسان نشوید. دلایل زیادی برای رخ دادن این اتفاق وجود دارد. بسیاری از آنها به آسانی می توانند مدیریت و کنترل شوند. شما به ارزیابی کردن شرایط نیاز خواهید داشت. بسیار مهم است آنچه را که غیرعادی به نظر می رسد شناسایی کنید و در اسرع وقت برای اصلاح آن اقدام نمایید.

طوطی برزیلی لیلیان:

نام دیگر آن «طوطی برزیلی سیاه طوقی» و« طوطی برزیلی لبیریایی» است و نام علمی آن Agapornis swindernianus است واین گونه در سال ۱۸۲۰م توسط طبیعی دان آلمانی «هنریک کهل» شناسایی گردید. این گونه سه زیر گونه به نامهای علمی A.s.emini و A.s.swindernianus و A.s.zenkeri است. گونه اصلی و زیر گونه های آن را معمولاً از آفریقا به قاره اروپا و سایر قاره ها تجارت می کنند. خاستگاه آنان کشور کامرون و کشور لیبریا و شرق زئیز است و پرورش آنان در سایر مناطق جهان کار دشواری است زیرا که محل زندگی طبیعی آنان جنگل های استوایی پر باران است و صید آنان و انتقال آن ها به سایر کشورها کار دشواری است، چرا که معمولاً مدتی پس از صید، در اسارت تلف می شوند.

گونه اصلی این طوطی A.s.swindernianus نامیده می شود و خاستگاه آن کشور لیبریا است. در این گونه پرنده نر و ماده به یکدیگر شبیه هستند. رنگ پرهای بدن آن ها سبز است که این رنگ در منطقه گونه روشن تر می شود. در منطقه گردن طوقی به رنگ سیاه و زرد دیده می شود که در پس سر به رنگ سبز در می آید. طول بدن پرنده ۱۳ سانتی متر است.

زیرگونه دیگر این پرنده به نام «کامرونی» معروف است و نام علمی آن A.s.zenkeri است و خاستگاه آن کشور کامرون در آفریقا است که از لحاظ جثه کمی بزرگ تر از گونه اصلی است .

زیر گونه دیگر این پرنده که نام علمی آن A.s.emini است شبیه گونه اصلی بوده و رنگ طوق گردن آن روشن تر بوده و منقار آن کج تر می باشد. این گونه در منطقه غربی وسط آفریقا زندگی می کند.

طوطی برزیلی سوین درین:

اخیرا در جزیره نورفولک به همت بنیاد پارک های ملی و حیات وحش برای بازیابی این طوطی نادر چیزی حدود ۷۸ سایت به عنوان لانه این طوطی احداث شده است که در آنها امکان دسترسی جانوران وحشی وجود ندارد و متاسفانه به طور طبیعی لانه طوطی سبز جزیره نورفولک اغلب در دوره انکوباسیون تخم ها مورد حمله قرار می گیرد.

طی شمارش اخیر ۲۶ جوجه در لانه ها وجود دارند و ۳۰ جوجه نیز طی ۶ ماه گذشته با موفقیت به حیات وحش انتقال یافتند و به طور موثر جمعیت ماده های طوطی سبز جزیره نورفولک دو برابر گردید. با توجه به تمهیدات اخیر ۶۵% جوجه ها از امکان زنده ماندن برخوردار شدند ، هم چنین جمعیت گربه ها و موش ها نیز در جزیره نورفولک در حال کنترل است ، چرا که جوجه های طوطی سبز نورفولک بسیار اسیب پذیر هستند .

مستعد ترین طوطی های سخنگو:

کاسکو :

هیچ یک از انواع طوطیها استعداد انواع خاکستری را در حرف زدن ندارند. تنها امازونها در این خصیصه با انها رقابت دارند.البته نباید فراموش کرد که استعداد حرف زدن خصیصه ای کم و بیش فردی است.طوطی خاکستری اهلی هر نوع صدایی نظیر صدای سگ و صدای پرندگان وحشی و صدای تلفن و صدای دریا و سرفه را قادر به تقلید میباشد.انان تمامی یک اواز را سوت زده و صدای انسانهای اطراف خود را تقلید نموده و کلماتی را که اموخته اند بطور منطقی و بسته به موقعیت خاص خود به کار میبرند.در صورتیکه پرنده به طریق مطلوبی نگهداری شود صدای جیغ بلند طبیعیش را به ندرت خواهید شنید.در عوض صدای ارامی در اورده و می غرد.

طوطی آمازون :

درباره استعداد یادگیری کلمات از جانب امازونها عقاید متفاوتی وجود دارد.برخی مثالها گویای انند که امازونها نیز شبیه طوطیهای خاکستری(کاسکو ها) قادر به یادگیری کلمات بوده و از کلمات اموخته شده در جای خود و به گونه ای منطقی استفاده می نمایند.
جیغ های طبیعی امازونها در انواع اهلی زمانی مشاهده میشود که حیوان احساس کم حوصلگی کند.در حالت ترس نیز صدای مخصوصی در می اورد.

طوطی ماکائو :

آراها خصوصا انواعی که از جوانی در مجاورت انسان بزرگ شده باشند برخی کلمات را خواهند اموخت. ما تنها قادر به تلفظ بعضی کلمات بوده و نمی توانند جمله ای را ادا نمایند. صدای طبیعی انها جیغ گوش خراشی است که در جانوران اهلی تنها به هنگام ترس شنیده میشود.

شاه طوطی در طبیعت از انواع توت ها ، آجیل ها ، گل ها و دانه ها تغذیه می کند.  هر چند شاه طوطی خیلی به نوازش نیاز ندارد ، اما این طوطی تعامل قوی با انسان برقرار می نماید  و با دست زدن و نوازش روی سر انسان می نشیند و پیوند قوی تری برقرار می کند و  بهتر کلمات را تقلید می نماید.

هم چنین اسباب بازی ها می توانند شاه طوطی را در داخل و خارج قفس به یک طوطی فعال تبدیل کنند و از بی حوصلگی در بیاورند . شاه طوطی یک طوطی جونده نیست پس می توانید طناب ، چوب و یا هر اسباب بازی دیگری در اختیارش قرار دهید.

یک رژیم غذایی خوب می تواند یک زندگی سلامت برای شاه طوطی ایجاد کند.  شاه طوطی عاشق سیب، توت فرنگی، هندوانه، خربزه، انگور، پرتقال، کیوی، گلابی و انبه. همچنین سبزیجات مانند هویج و برگ کاهو است.

طوطی نر دارای پرهای سبز روشن و همچنین نوک زرد ذرتی چیزی شبیه آبنات می باشد.دم پرنده آبی یا قرمز بوده بالها نیز آبی یا قرمز است.
متوسط وزن اکلکتوس نر بالغ حدود ۴۳۰ گرم و این وزن از ۳۸۸تا ۵۲۴گرم در بین طوطی ها در نوسان است.
عنبیه اکلکتوس نوجوان و کم سن قهوه ای تیره یا سیاه است در حالیکه اکلکتوس بالغ دارای عنبیه زرد طلایی یا نارنجی طلایی است.
در طوطی نابالغ زمینه منقار زرد بودن و در زیر منقار پایینی حاله قهوه ای دیده می شود. 

اکلکتوس ماده قرمز رنگ و ناحیه سینه آبی می باشد و منقار پرنده سیاه است. وزن اکلکتوس ماده بالغ ۴۲۵ گرم بودن و این وزن بین طوطی ها از ۳۸۳تا ۵۴۹ گرم در نوسان است.
تفاوت وزنی که به دست آمده بر اساس گونه طوطی ها در سرزمین های مختلف است

همانطور که در بالا گفته شد این طوطی تنها طوطی می باشد که بین نر و ماده تا این اندازه تفاوت 
وجود دارد طوطی نر سبز رنگ و نوک زرد طوطی ماده قرمز زنگ و نوک سیاه برای سالها 
تصور بر این بود که این ۲ رنگ طوطی ۲ گونه مجزا از هم هستن. این توصرات تا قرن ۲۰ 
ادامه داشت دلیل سخت بودن تحقیق درباره این ۲ طوطی نوع رنگبندی آنها بود.
طوطی ماده رنگی مانند رنگین کمان داشت و در زمان سایه ای بودن جنگل دنبال کردن او بین
درخت ها کار اسانی نبود تنها کمک کننده برای دنبال کردن طوطی نوک سیاه او بود همچنین 
طوطی نر دارای پرهای سبز در انبوه جنگل ها نمایان نبود.

طوطی اکلکتوس بعنوان پرنده خانگی:
محبوب و ایده عال بودن این طوطی بعنوان حیوان خانگی در تمان دنیا قابل توجه است. در صورتیکه طوطی از سنین پایین آموزش داده شود برای گهداری بسیار مناسب است.
توانایی خاذق العاده اکلکتوس در برقراری رابطه با انسان ها از ویژگی های مثبت این طوطی
زیباست بطوریکه نظر بسیاری از کارشناسان به جنگل های حاره ای برای شناخت این طوطی 
جلب شده.
اکلکتوس دارای هوش زیادی بوده و تمایل به در جمع بودن و فعالیت و معاشرت با افراد خانواده 
دارد.می توان اکلکتوس ره با طوطی دیگری در خانه نگه داشت به شرطی که اصول معرفی پرنده 
جدید به درستی رعایت شود.در این حالت باید توجه شما به اکلکتوس بسیار زیاد شود تا پرنده 
احساس ناراحتی نکند.
در صورتیکه توانایی آموزش و تمرین با پرنده را دارید و می توانید عشق و توجه زیادی به او 
دهید برای شما بهترین حیوان خانگی است.
طوطی اکلکتوس از نظر ظاهر و همینوطر از نظر ویژگی های اخلاقی بسیار زیباست.در صورت 
تنها بودن حوصبه اش سر می رود و به توجه زیادی نیاز دارد.نسبت به استرس آسیب پذیر است.
از خصوصیات دیگر او هجالتی بودنش است اگر در محیطی قرار بگیر که برایش اشنا نیست 
مانند مجسمه فریز می شود و تا زمانیکه استرس و حس غریب بودن ازش دور شود واکنشی 
نشان نمی دهد. در حالیکه در خانه و با صاحب خود بسیار سرحال و شادلن و بازیگوش است و به 
فعالیت و بازی نیاز دارد.
سوالی که مطرح می شود این است نگهداری اکلکتوس نر بهتر است یا ماده؟
طوطی ماده نسبت به نر پرخاشگر تر است بویژه با نزدیک شدن به شن جفت گیری پرخاشگری 
بیشتر می شود با اینحا هر دو جنسیت این طوطی برای نگهداری مناسب هستن.

توانایی شنیداری قوی دارد و همه صداهای مختلف مانند زنگ تلفن زنگ در و .. را تقلید می کند

توانایی یادگیری سوت زدن را دارد.همچنین در زمان ترس و وحشت و نارشایتی می توانند جیغهایبسیار بلندی بکشن.همچنین توانایی تقلید لغات و عبارات را به صورت کاملا واضح دارند

گاهی سوال پیش می آید اکلکتوس نر برای نگهداری بهتر است یا ماده؟
اکلکتوس ماده از اکلکتوس نر پرخاشگرتر است به خصوص در زمان های جفت گیری و تخم گذاری بسیار پرخاشگرتر می شود با اینحال هر دو گزینه های خوبی برای نگهداری هستند با این تفاوت که طوطی ماده رفتارهای وابسته به هورمون بیشتری بروز می دهد.

آیا می دانید که مرغ عشق یک سخنگوی بسیار خوب است ،  این طوطی در سخن گویی بسیار توانمند است و حتی می تواند کلمات بزرگ و سخت را نیز بیان کند ،  البته همه ی طوطی ها به این شکل نیستند و برخی از طوطی ها هرگز نمی توانند صحبت کنند .  این مقاله صرفا جهت اطلاع صاحبان مرغ عشق است که از پتانسیل سخن گویی آن آگاه گردند و روش های تشویقی مثبت را برای بهتر صحبت کردن مرغ عشق به کار گیرند.

اولین نکته این است که شما باید یک مرغ عشق جوان را خریداری نمایید تا تعداد کلمات بیشتری را با سرعت بالایی یاد بگیرد ، اغلب آموزش به مرغ عشق های جوان ساده تر از مرغ عشق های پیر می باشد ، چرا که مرغ عشق جوان از ابتدا در تعامل با انسان است در نتیجه هوشیارتر ، احساساتی تر  و تاثیر پذیر تر از مرغ عشق های پیر می باشد و حتی ممکن است یک مرغ عشق پیر فقط چند کلمه را یاد بگیرد.

نکته ی دیگر این است که مرغ عشق فقط یک نفر را به عنوان همدم خود در خانه انتخاب می کند و از او آموزش پذیری بیشتری دارد و آن یک نفر باید وقت آزاد بیشتری برای آموزش و تعامل با مرغ عشق داشته باشد تا فرآیند آموزش و یادگیری به خوبی انجام شود.

مورد دیگر در مورد آموزش مرغ عشق گذراندن وقت به اندازه ی کافی و آموزش با حالت مهربان و با انرژی مثبت می باشد تا مرغ عشق جذب نوع آموزش شما گردد و روش شما به نظرش جذاب بیاید تا توجه بیشتری به رفتار شما داشته باشد و به خوبی یاد بگیرد.

و در پایان به جرات می توان گفت که مرغ عشق و سایر طوطی ها با دلیل صحبت می کنند و این تصور که آنها فقط تقلید می کنند یک فرض کاملا اشتباه است ، آنها طوطی هایی بسیار هوشمند هستند و به عمد از گفتار برای حمایت از خود و یا براس کسب محبت و یا ابراز احساسات استفاده می کنند.