مرغ شاخدار

مرغ شاخدار جزء راسته گالي فرميس، خانواده فزان ها و زيرخانواده نوميدين طبقه بندي مي شود. مرغ هاي شاخدار بر حسب ضمائم موجود در سربه سه فرم ظاهر مي گردند. موطن اصلي آنها آفريقا است.
مرغ هاي شاخدار به شكل گله اي زندگي كرده و به آنها مرغ مصري و مرغ فرعون نيز اتلاق مي شود. اين پرنده، علاوه بر حشرات و مارها، علاقه زيادي به خوردن جوانه هاي گياهي مخصوصا جوانه هاي بادام زميني دارند. در زمان هاي قديم، مرغ شاخدار نزد مصريان پرنده اي مقدس به شمار مي رفت، اهلي كردن آنها را به يونانيان و رومي ها نسبت مي دهند.
اين مرغان به علت دارا بودن بدني قوي و نسبتا گرد و توپر جلب توجه مي كنند. بال هاي آنها كوتاه بوده و قدرت چنداني جهت پرواز كردن ندارند، دم آنها مانند دم مرغ خانگي پهن نبوده و ظاهري همانند آنها ندارند.
تكامل پرهاي بدن به صورت كامل و اكثر آنها كوتاه و به رنگ خاكستري است. سر آنها پرهاي كمي داشته و منقار نسبا بزرگ و شاخي رنگ آنها سبب سبب جلب توجه بيننده مي شود. در سطح منقار رنگ قرمز و در بعضي موارد رنگ زردي جلب توجه مي كند كه به تدريج به زايده اي قرمز رنگ تبديل مي شود. به همين علت اين دسته از مرغان را مرغ شاخدار مي گويند. در برخي انواع آنها اين زائده به صورت برجستگي كاكل مانندي ديده مي شود كه باعث شده حتي به آنها كلاهدار يا كاكلي هم اطلاق شود. در جنس نر اين پرنده زائده كلاه مانند قدري بزرگتر است و در صورتي كه فرد بيننده داراي آشنايي لازم و تجربه كافي باشد، مي تواند از روي اين مشخصه جنسيت پرنده را تشخيص دهد. 

مرغ شاخدار كلاهدار و مرغ شاخدار كاكل دار
نوع وحشي اين پرنده سالي يك يا دو بار اقدام به لانه سازي كرده و حدود 10 تخم نيز مي گذارد. اين راندمان ناچيز در نوع اهلي آن به طور قابل ملاحظه اي افزايش داده شده است.
مخصوصا در اين مورد، فرانسوي ها و ايتاليايي ها به طور گسترده اي كار كرده اند. تفكيك جنس در جوجه هاي يكروزه براساس فرم رويش پرها و نيز به روش ژاپني امكان پذير است. مرغ هاي شاخدار در سن 7-6 ماهگي به سن بلوغ رسيده و در اين سن وزني حدود 2-7/1 كيلوگرم خواهند داشت. آنها را اغلب با روش بستر و يا نسبت 4 ماده به يك نر نگهداري مي كنند.
    
مديريت پرورش

مرغ هاي شاخدار پرورشي از لحاظ جنس تفكيك شده و در سالن هاي نيمه تاريك بر روي بستري از سبوس گندم يا مواد ديگر نگهداري مي شوند. تعداد 8-6 قطعه آن را مي توان در واحد سطح جاي داد. از سن 6-5 هفتگي از چوب هاي خواب و جعبه فضولاتي كه 30 درصد از سطح سالن را اشغال مي نمايند استفاده مي كنند. براي هر 6 قطعه مرغ شاخدار يك متر چوب خواب منظور مي شود. معمولا سعي مي نمايند كه سن بلوغ را در آنها به تعويق بيندازند تا درصد باروري را افزايش داده و اندازه تخم ها را به حالت يكنواخت در آورده و تعداد آنها را فزوني بخشند. با اجراي برنامه هاي نوري به اين هدف دست مي يابند كه به نمونه اي از آن اشاره مي گردد:
    
 روشنايي برای جوجه ها تا 10 روزگي هر روز 24 ساعت   

از 14-10 روزگي هر روز 21 ساعت نور دريافت مي كنند/ سپس اين مدت به مرور كاهش يافته، چنان كه از هفته سوم تا بيست و ششم به 7 ساعت مي رسد./ بين سنين 26 تا 28 هفتگي مدت روشنايي را تدريجا به 14 ساعت افزايش مي دهند.
شدت نور در سه روز اول زندگي 3 وات براي هر مترمربع سطح سالن و سپس 3/0 وات براي همين سطح تا سن 26 هفتگي است. معمولا از 26 هفتگي كه مرغ هاي شاخدار را به قفس ها منتقل مي نمايند، شدت نور تا 28 هفتگي مجددا 3 وات به ازاء هر مترمربع خواهد بود.
براي مرغ هاي شاخدار در حال رشد نيز مشابه همين برنامه نوري را مي توان اعمال نمود، با اين تفاوت كه از 21 هفتگي به بعد به ازاء هر هفته يك ساعت به مدت روشنايي افزوده، به طوري كه در جابه جايي آنها از بستر به قفس در هفته 28، مدت روشنايي به 14 ساعت برسد.
مرغ هاي شاخدار پرورشي را 90-80 درصد در قفس و در سالن هاي نيمه تاريك با تهويه مناسب نگهداري مي كنند. چون مرغ هاي شاخدار نسبت به صدا و ورود ناگهاني اشخاص و روشن و خاموش شدن چراغ عكس العمل نشان داده و اكثرا شديد مي ترسند، لذا استفاده از سالن هاي نيمه تاريك توصيه مي شود.
معمولا تغيير روش نگهداري از بستر به باطري براي نرها از هفته بيست و چهارم و براي مرغ هاي شاخدار در هفته بيست و ششم صورت مي گيرد. اين باطري ها اغلب سه طبقه و مشابه باطري هايي است كه براي مرغ ها مورد استفاده قرار مي گيرند.
از آن جا كه مرغ هاي شاخدار در روش بستر به آبخوري هاي ناوداني عادت مي كنند و تغيير اين عادت به آبخوري قطره اي در روش قفس به درازا مي كشد و اختلالاتي در توليد و بنيه آنها به وجود مي آيد، لذا بايد 4-3 هفته قبل از تغيير روش، ضمن استفاده از آبخوري هاي ناوداني از نو.ع قطره اي نيز استفاده شود تا بعدا مشكلي در اين رابطه به وجود نيايد.
حرارت سالن نگهداري را 22-20 درجه سانتي گراد با رطوبتي در حدود 60-55 درصد توصيه مي كنند. غذاي مخصوص مرغ هاي شاخدار پرورشي را بايد 3-2 هفته قبل از تغيير روش نگهداري در اختيار آنها گذاشت.
اولين تخم به طور معمول در سن 31 هفتگي گذاشته شده و راندمان گله در 34 هفتگي به 7 درصد و در 36 هفتگي به 85-80 درصد رسيده و تا 40 هفتگي تداوم يافته و سپس به زير 50 درصد كاهش مي يابد. پس از اين مرحله نرها با 8/1 كيلوگرم و ماده ها با 2/2-2 كيلوگرم آمده ذبح هستند.
در نگهداري جوجه ها براي پرواربندي، در مرحله نخست نياز حرارتي آنها بايد تامين گردد. ميزان اين حرارت 38-36 درجه سانتي گراد در هفته اول بوده كه هر هفته 3-2 درجه سانتي گراد آن را كاهش مي دهند.
اغلب مدت روشنايي را 16 ساعت از 24 ساعت توصيه مي نمايند، ولي اين مدت مي تواند 24 ساعته نيز باشد. آنچه كه مهم بوده و بايد به آن توجه داشت، خاموشي هاي مستمر و طولاني است كه نبايد پيش آيد، چون بر اثر آن، ترس بر پرنده ها مستولي شده و به يك گوشه هجوم برده نتجيتا تعداد زيادي از آنها بر اثر ازدحام تلف مي گردند. بهتر است منبع نور در 2 متري سطح كف سالن استقرار يابد. رطوبت نسبي هوا را در داخل سالن بايد بين 60-55 درصد ثابت نگهداشت.
آبخوري ها و دانخوري هاي كه براي مرغ ها به كار مي روند، مي شود براي مرغ هاي شاخدار نيز مورد استفاده قرار گيرند. از آن جا كه اين پرنده نسبت به ساير طيور ميزان زيادتري از غذا را حيف و ميل مي كند، لذا روي دانخوري ها را با فواصل معين، مفتول هاي فلزي نصب مي كنند تا از ريخت و پاش جلوگيري گردد.
طول دانخوري تا سن 2 هفتگي، 5/1 سانتي متر و از 7 هفتگي به بعد 5/2 سانتي متر براي هر قطعه كافي است. يك آبخوري سيفوني اتوماتيك معمولا براي 100 قطعه جوجه يكروزه كافي خواهد بود. از آن جا كه مرغ هاي شاخدار به مايكوز حساس هستند، لذا بستر بايد از مواد بسيار مرغوب و تميز انتخاب شود. براي اطمينان علاوه بر ضدعفوني بستر بايد از قارچ كش ها نيز استفاده كرد.
    
تغذيه و مواد مغذي

مطالعات كمي بر روي احتياجات مواد مغذي مرغ شاخدار صورت گرفته است. فرض كلي بر اين است كه احتياجات پروتئيني مرغان شاخدار بيشتر از مرغ هاي محلي است.
بلام ايتال، مقدار پروتئين را براي دوره 0 تا 4 هفتگي 24 تا 26 درصد، 4 تا 8 هفتگي 19 تا 20 درصد، 8 تا 12 هفتگي 16 درصد و يا كمتر از اين مقدار را توصيه كرده در حالي كه هوقوز و جان حداقل ميزان 21 درصد پروتئين در جيره ي استارتر و مقدار 17 درصد پروتئين جيره ي پس دان را توصيه كردند. تعداد زيادي از مواد غذايي مانند ذرت، كنجاله ي بادام زميني، كنجاله ي تخم پنبه و غيره را مي توان در فرمول غذايي جيره مرغان شاخدار در روش پرورش متراكم جاي داد.
تحقيقات نشان داده است كه عمده غذاي موجود در چينه دان مرغ شاخدار وحشي ذرت است و مي توان ذرت را در فرمول غذايي جيره ي مرغان شاخدار محسوب شده به نسبت 20 درصد در جيره ي پيش دان، 25 درصد جيره ي پس دان، 30 درصد جيره ي رشد، 50 درصد جيره ي خروس هاي بالغ و 70 درصد جيره ي مرغ هاي بالغ جايگزين كرد.
جدول زير مي تواند به عنوان راهنمايي براي جيره بندي غذاي مرغ هاي شاخدار مورد استفاده قرار گيرد.
نياز مرغ هاي شاخدار به مواد غذايي بر حسب (كالري 1983)
براي جلوگيري از حيف و ميل غذا توصيه مي شود كه آن را به صورت پلت درآورده و كنترل شده توزيع كنند. ميزان مصرف غذا در دوره تخمگذاري بين 110-100 گرم در روز براي هر قطعه است. مرغ هاي شاخدار تا سن 25 هفتگي تقريبا 12- 5/11 كيلوگرم در ماده ها و 10-8/9 كيلوگرم در نرها غذا مصرف مي نمايند. ضريب مصرف غذايي در نرها 4-1 است.
معمولا درصد تلفات مرغان شاخدار ناچيز و در حدود 3-1 درصد است. در اين رابطه تفاوت معني دار بين دو جنس وجود ندارد. براساس تحقيقات دي بست جنس نر تا سن 6- 4 هفتگي رشد سريعتري نسبت به جنس ماده داشته و در بين 14-10 هفتگي اين امر برعكس شده و ماده ها رشد سريعتري خواهند داشت. از سن 15 هفتگي تفاوت رشد در دو جنس كاملا مشخص گشته و به طوري كه همانند بلدرچين، كه جنس ماده سنگين تر است، در سن 30 هفتگي مرغ هاي شاخدار حدودا 300 گرم سنگين تر از جنس نر هستند.
لاشه مرغ هاي شاخدار را،تازه يا منجمد به بازار عرضه مي كنند. در فرانسه اين پرنده را در سنين مختلف براي اهداف گوناگون ذبح و به بازار مي فرستند.
 بيماري ها و تلفات

نشان داده شده است كه مرغان شاخدار بالغ نسبت به طيور ديگر مقاومت بيشتري نسبت به تعداد زيادي از بيماري هاي ويروسي و باكتريايي دارند، اما در يك گلر وارداتي از پلاستراي شيوع بيماري نيوكاسل در نيجريه گزارش شده است. بيماري نيوكاسل در جوجه هاي گوشتي بهتر از مرغ شاخدار ظاهر مي گردد. بيماري نيوكاسل در مرغان شاخداري كه در شرايط روستايي پرورش داده مي شوند 1307 درصد شيوع داشته است.
ويروس بيماري نيوكاسل كه از جوجه ها، مرغ ها و مرغان شاخدار گرفته شده بود به دو گروه از مرغان شاخدار تزريق شد. نتايج نشان داد كه مرغان شاخدار حساسيت بيشتري به سويه گرفته شده از مرغان نسبت به سويه هاي گرفته شده از مرغان شاخدار نشان دادند و اين آزمايش منجر به اين نتيجه شد كه احتمالا ممكن است مرغان شاخدار به همه ي سويه هاي ويروس نيوكاسل حساس نباشند. سويه هاي لننوژنيك و مزوژنيك باراميكسوويروس يك اثري روي مرغ شاخدار ندارند در حالي كه نوع ولوژنيك بر روي مرغ شاخدار اثر مي گذارد.
مرغ شاخدار بالغ به طور نسبي در مقايسه با مرغ ها و جوجه هاي بومي بيماري هاي كمتري دارد. مرغان شاخدار جوان به بيماري ها به خصوص در طول هفته هاي اول زندگي مقاوم نيستند.
فاكتورهاي مديريتي در هر دو نوع سيستم پرورش آزاد و متراكم نشان دادند كه تاثير مهمي در ايجاد تلفات دارند. مديريت ضعيف سبب ايجاد استرس، شرايط آب و هوايي بد و صدماتي به پرندگان مي شود.
چهارده نوع بيماري (ويروسي، باكتريايي، انگلي و كمبود تغذيه اي) كه دلايل مرگ و مير جوجه ها در شرايط پرورش متراكم بودند تشخيص داده شده اند.
بيماري هاي شناخته شده اصلي عبارت بودند از: كوكسيديوز، هلمينتازيس، سالمونلوز، امفاليتيز و سندرم خميدگي انگشتان پا (كمبود ويتامين) B2مشاهده شده اند. در شرايط پرورش آزاد مرگ جوجه ها قبل از سن 8 هفتگي بحراني و وخيم است، تلفات تا قبل از اين سن مي تواند به 60 درصد هم برسد.
از بين آزمايشات باكتريايي و ميكروبيولوژي، تعدادي از باكتري هاي بيماري زايي كه از بدن پرندگان مرده جدا شده بودند عبارتند از: ايكولاي، سالمونلا، گلبسيلا، پزودوموناس، پرتوزوآ و كانديداآلبيكن بودند.
عواملي كه سبب تلف شدن جوجه ها مي شدند شامل بيماري هاي دستگاه گوارش (80 درصد)، بيماري هاي دستگاه تنفسي (57 درصد)، بيماري هاي دستگاه ادراري (27 درصد) بودند، در حالي كه بيماري هاي كوكسيديوز (48 درصد)، هلمياتوس (39 درصد)، كلي باسيلوس (24 درصد)، سالمونلوز (23 درصد)، بورسيتز (20 درصد) و تريكوموناس (6 درصد) از عوامل اصلي تلفات در مرغ شاخدار جوان مي باشند.

ﻗﻨﺎﺭﯼ ﻫﺎﯼ ﻣﺎﺩﻩ ﭼﻮﻥ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻣﺤﺪﻭﺩﯼ ﺗﺨﻤ ﺩﺭ ﺷﮑﻤﺸﻮﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺩﺭﻃﻮﻝ ﻋﻤر ﺍﺯﺷﻮﻥ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺭﺍ ببریم ﻭ نگذﺍﺭﯾﻢ ﺣﺘﯽ ﺍﻻﻣﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﺗﺨﻢ ﻫﺎﯼ ﭘﻮﭺ ﺑﮑﻨﻨﺪ
موفق و موید باشید

خوب مختصر توضیح بدم بعد بریم سراغ درمان و پیشگیری

 اسید موجود در معده  پرندگان، برای انجام یک عمل در جذب پروتئین توسط آنزیم های خاص، باید PH بین 2 و 3 را داشته باشد. بنابراین، در حد متوسط ​​اسید.

این کمبود اسید ایجاد شرایط مساعد برای بروز یک بیماری به نام "Proventriculite" و یا "Mégabactériose" که به شدت مانع از هضم پروتئین در مواد غذایی است. این بیماری به خوبی شناخته شده به دلیل دلسرد شدن پرنده دیگر اشتهایی برای خوردن غذا ندارد. چرا که به دلیل از دست دادن وزن بیش از حد است. معمولا زمانی که ما می بینیم این از دست دادن وزن، متاسفانهآن است که اغلب خیلی دیر شده 

و ای در حالی است که دانه ها در معده مانده و جذب نشده 

راه درمان این است که:

سطح اسیدیته دستگاه گوارش پرنده رو بالا ببریم

این پاسخ اسیدی را می توان با اضافه کردن اسید هیدروکلریک  (همان نمک)که به نظر سریعترین راه درمان باشه 

ابتدا 10 میلی لیتر هیدروکلریک 30% رو با 20 میلی لیتر آب در یک ظرف مخلوط نمایید 

حالاما 30 میلی لیتر محلول داریم 

سپس 2میلی لیتر از این محلول بدست آمده را با 1 لیتر اب مخلوط می کنیم

نکته مهم هرگز بیشتر از دوز بالا استفاده نکنید و هر روز محلول تازه به پرنده بدهید

اما می توان از سرکه سیب برای اب آشامیدنی پرنده نیز استفاده کرد

 20 میلی لیتر از سرکه سیب به  به ازای هر لیتر آب البته این روش بیشتر برای پیشگیری به کار میره چون بسیار نزدیگ به ph دستگاه گوارش پرنده است

از محلول سرکه سیب میتوان برای پرندهای سالم نیز هفته ای دوروز برای پیشگیری استفاده نمود

هیچ وقت این دو روش درمان رو باهم انجام ندهید چون منجربه مرگ پرنده خواهد شد

هر روز محلول تازه به پرنده بدهید  

نکته قابل توجه برای شما عزیزان :

توجه: استفاده از آنتی بیوتیک هیچ تاثیری بر روی یک مورد شناخته شده از بیماری  proventriculite(لاغری ندارد)

نکاتی چند در خصوص خواص سیب زمینی و مصرف آن در تغذیه قناری.

سیب زمینی حاوی ویتامینهای a، b، c نشاسته و مواد معدنی مانند پتاسیم، کلسیم، فسفر، آهن، منیزیم و مس میباشد، سرشار از بتاکاروتن (پیش ساز ویتامین آ ) که وقتی پخته میشود جذب بدن میگردد.
حاوی کربوهیدرات که حاوی ویتامین c بالا و ویتامین b6 میباشد و حاوی آنزیم مهار کننده ضد ویروس میباشد و به علت دارا بودن پتاسیم زیاد تمیز کننده کبد میباشد و از آنجا که آسان هضم میگردد در پرندگانی که دچار رعشه و کم خونی میگردند بسیار مفید است همچنین به دلیل مواد معدنی موجود در آن به رشد پرنده کمک شایانی میکند.
مهمترین ماده اصلی موجود در آن نشاسته است که معمولا 9 تا 25 درصد آن را تشکیل میدهد. از این رو برای تامین انرژی پرنده بسیار مفید است.
در معالجه و درمان اسهال، ورم روده و التهاب دستگاه هاضمه بسیار مفید است.

سعی گردد به مصرف روزانه تهیه شود و حتی الامکان در یخچال نگهداری نگردد چون نشاسته آن تبدیل به قند میگردد و مزه آن ناخوش آیند میگردد.
در خرید آن دقت شود تا تازه و فاقد جوانه یا سبز رنگ باشد چون در این صورت مصرف آن نوعی سم به نام سولاتین تولید میکند که باعث مصمومیت میگردد.

طعم و محتوی غذایی آن بر حسب شیوه پخت آن فرق دارد.

طرز تهیه سیب زمینی جهت مصرف جوجه ها مخصوصا جوجه های بین 30 تا 60 روزه که جدا شدند بسیار مناسب میباشد.

1_ آب پز: پس از شستشو آن را داخل ظرف حاوی آب سرد قرار داده و بر روی شعله گذاشته تا پخته گردد.سپس آن را از داخل ظرف بیرون آورده تا آب آن تبخیر گردد.
میتوان آن را در سایه خشک و آسیاب نمود و در خوراک مخلوط تخم مرغی مصرف نمود.
2_ بخار پز: درون قابلمه کوچکی بدون آب گذاشته و قابلمه رادر ظرف بزرگتری که حاوی آب میباشد قرار داد و بر روی حرارت گذاشته تا آماده گردد. یا از لوازم پخت بخار ساز استفاده نمود و مصرف و تغذیه آن مطلوبتر از نوع آب پز میباشد.
3_ تنوری کردن: داخل فر یا آتش ذغال قرار داده تا پخته گردد. گرایش و مصرف جوجه ها نسبت به آن بیشتر از نوع آب پز و بخار پز میباشد.
4_ پختن روی نمک: که از بهترین نوع تبخ برخوردار میباشد و پرنده نسبت به آن واکنش زيادتري نشان میدهد و بسیار علاقمند به این خوراک میباشد.
سطح ظرف ماهی را در حدود نیم تا یک سانت نمک ریخته و سیب زمینی شسته شده را روی آن قرار میدهیم و بر روی حرارت نسبتا کم میگذاریم تا حرارت نمک باعث پخت آن گردد.مقداری طعم و بوی نمک در رویه سیب زمینی جذب میگردد ولی اصلا طعم شور ندارد این امر پرنده را مشتاقانه تحریک به تغذیه مینماید و بسیار مفید میباشد.

سیب زمینی در بیماریهای گوارشی و ورم روده به همراه مقدار کمی جعفری و تره بسیار مفید میباشد.

چاقی و چرب شدن قناری : 

علایم : 

• باز نگه داشتن دهان
• تنبلی و کم تحرک شدن
• و در بررسی از بدن قناری جمع شدن انبوه چربی زیر پوست قناری(شکم ، پهلو ها ، سینه و …)  که به رنگ زرد دیده میشوند.

دلایل بروز : 

• کوچک بودن قفس
• استفاده زیاد غذا های چرب مثل تخم مرغ و دان های چرب ( کافشه ، نیجر ، و … )
• وجود ژن چاقی در برخی قناری ها که در برخی نژاد ها بیشتر است.

برطرف کردن و درمان : 

روش های نا درستی که به هیچ وجه پیشنهاد نمیشود : 

• گرسنگی دادن به قناری و جیره بندی غذایی ( باعث ضعیف شدن قناری می شود)
• تفت دادن کتان ( ضعیف شدن قناری در اثر از بین رفتن ارزش غذایی کتان )
• رها کردن قناری در منزل و محیط های بزرگ : این روش بسیار خطرناک است زیرا  با محیط آشنا نیست و مرتب خودش را به دیوار یا پنجره و یا وسایل می کوبد. مشکل بعدی ایجاد استرس زیاد در قناری به واسطه گرفتن و رها کردن قناری در دست می باشد.

روش درست و پیشنهادی : 

برای از بین بردن این چربی ها به یک قفس جوجه پران* ،دو عدد نی زیر پا یا چوب نشیمن گاه ، یک عدد آب خوری و یک ظرف دان خوری احتیاج داریم .
نی ها را در دو طرف قفس جوجه پران قرار میدهیم ، آب خوری را در یک سمت قفس و دان خوری را در سمت دیگر قفس قرار میدهیم . با این کار پرنده برای آب خوردن و دان خوردن مجبور به پرواز به دو سوی قفس می باشد و این پرواز با سوزاندن چربی ها همراه است. ( عکس زیر یک ست قفس 4 طبقه حرفه ای است ، هر طبقه از دو قفس تشکیل شده و به اصطلاح به آن هشت خان میگویند ، در عکس محل نی های نشیمن گاه مشخص شده است )

*قفس های جوجه پران معمولاً از دو قفس کنار هم تشکیل شده که دیواره وسط بین آن ها برداشته شده است و اندازه طول آن ها هم تقریبا بالای یک متر هستند.

البته میتوان از قفس های بزرگ دیگر و یا مکان های بزرگ پرورشی که برای قناری ایجاد شده اند استفاده کرد .

تغذیه این دوران فقط دان کتان و از دادن دان های چرب و تخم مرغ پرهیز کنید ، دادن مقداری تخم و برگ ترب هم مفید است .

با این روش قناری های شما ظرف مدت یک یا دو هفته چربی ها را از بین برده و شادابی و جست و خیز قبل را پیدا خواهند کرد.

نکته : 

چربی زیاد از آماده شدن قناری و حتی جفت گیری موفق جلوگیری میکند اما مقدار کمی چربی برای قناری ها در فصل تولید مثل نه تنها مضر نیست بلکه منفعت هم دارد ، قناری دهنده های حرفه ای  قناری های خودشان را کمی چرب برای فصل تولید مثل آماده میکنند زیرا در این فصل قناری ها برای تولید مثل و دان دادن به جوجه ها انرژی زیادی مصرف میکنند.

امیدوارم این روش ساده برای شما مفید بوده باشد . شنوای نظرات و پیشنهادات شما در قسمت نظرات هستم .

موفق و پیروز باشید .

مرغ و خروس نژاد کوچین

Cochin Fowl

منشا پیدایش مرغ و خروس نژاد کوچین شانگهای چین می باشد و به نامهای مرغ شانگهای و مرغ کوشین نیز شهرت دارد. نژاد کوشین جثه سنگینی دارد، رشد سینه در این نژاد کم است و سینه کوتاه می باشد، در نواحی ساق پا واجد پرهای فرآوانی می باشد.

این نژاد مرغ و خروس زینتی دارای انواع مختلفی به نامهای: کوچین سفید، کوچین سیاه، کوچین حنائی، کوچین کبکی، کوچین نقره ای قیطانی، کوچین طلائی قیطانی، کوچین آبی و کوچین قهوه ای می باشد. این نژاد مرغ و خروس زینتی در انگلستان ، بلژیک و آلمان طرفداران زیادی دارد. 

وزن و اندازه:

وزن خروسها در حدود ۵کیلوگرم و وزن مرغها درحدود ۸/۳ کیلو گرم می باشد. تعداد تخمگذاری در این نژاد کم می باشد

مرغ وخروس کوچینCochin

تاریخچه:

پیدایش این نژاد به دوره پیروان(کونگ فوتسی و لئوتسی)که روح اجدادشان راعبادت کرده و به ابدی بودن آنان اعتقاد داشتند برمی گردد. درفرهنگ چین، کوچین ها به عنوان غذای مخصوص میهمانان، دوستان و حتی به عنوان هدیه به دوستان و مسافران هدیه می شد.

مرغ وخروس کوچینCochin

محل نگهداری:

حداعقل فضا برای نگهداری یک جفت مرغ و خروس برهما ۱۰ متر مربع به بالا می باشد، گفتی است هرچه فضای بیشتری در اختیار پرنده باشد جهت فعالیتهای زیستی و تولید مثل مناسبتر است، هر چند در فضا های کوچکتر از ابعاد ذکر شده نیز امکان نگهداری وجود دارد.

توجه: در صورتی که فضای محل نگهداری از مرغ و خروس کوچک می باشد بهتر است سقف محل نگهداری کوتاه در حدود۱۵۰ سانتیمتر در نظر گرفته شود تا از پرواز و بال زدن بی مورد و برخورد با دیواره های محل نگهداری، صدمه و ایجاد شکستگی در پرها جلو گیری شود.

بستر:

بهترین مواد برای بستر محل نگهداری با توجه به اینکه ماکیانی همچون مرغ و خروس کوچین نسبت به رطوبت و سرما حساس می باشند، بستری پوشیده شده از کاه و کلش یا علوفه خشک و ماسه و… می باشد.

مرغ وخروس کوچین,کوشین Cochin

تغذیه:

انواع دانه ها به خصوص دان پرورشی ماکیان(دان مرغ داری) ، کنسانتره، گندم، جو، ذرت و غیره و سبزیجات تازه می باشد.

سن بلوغ: ۶ ماهگی است.

تعداد تخمگذاری در سال: ۱۲۰ تا ۱۵۰ عدد تخم مرغ می باشد.

زمان در آمدن جوجه ها از تخم: ۲۱ روز بعد از خوابیدن مرغ روی تخمها است.

مرغ و خروس کچین,کوشین

بوقلمون یا فیل مرغ گونه ای از پرندگان بومی امریکای شمالی از خانواده میلیگریس می باشد

با یک ریش گوشتی در زیر نوک و برآمدگی گوشتی در بالای نوک که وجه تمایز آن از سایر پرندگان است.

بوقلمون بزرگترین و سنگین ترین پرنده خانگی محسوب می شود که اولین بار در امریکای شمالی و توسط سرخپوستان آن مناطق اهلی شدند.

با توجه به طعم ملایم و طبیعی گوشت بوقلمون و خواص زیادی که مصرف گوشت بوقلمون دارد، طرفداران زیادی در دنیا پیدا کرده است.

پرورش بوقلمون به عنوان یک جانور اهلی شده می تواند بخش اعظم نیاز به پروتئین حیوانی کشور را برآورده کند. امروزه در اروپا و ایالات متحده امریکا پرورش بوقلمون به عنوان یک صنعت پیشرفت کرده است و در ایران نیز صنعتی نوپا محسوب می شود.

البته ناگفته نماند که پرورش سنتی جوجه بوقلمون از دیرباز در شهرهای شمالی کشور رواج داشته است. بحث ما پرورش صنعتی جوجه بوقلمون است که با توجه به نیاز جامعه، جای پیشرفت زیادی دارد.

بوقلمون به نسبت سایر پرندگان سالیانه تخم گذاری کمی دارد و از این تعداد تخم نیز تنها درصدی از آنها نطفه دار و قابل باروری هستند و همینطور فارم های مجهز برای اینکار در ایران بسیار کم است، از این رو اغلب فعالان این صنعت تمایل دارند که از جوجه بوقلمون( یک روزه ، یک ماهه، پانزده روزه ) برای پرورش استفاده کنند.

جوجه بوقلمون هایی که برای پرورش صنعتی انتخاب می شوند اغلب جوجه بوقلمون های اصلاح نژاد شده  گوشتی هستند که با نام های تجاری مختلفی به فروش می رسند و هرکدام ویژگی های نژادی خاصی دارند .

انواع جوجه های گوشتی:

اگر بخواهیم از نظر سایز جوجه بوقلمون ها را طبقه بندی کنیم به سه دسته کوچک، بزرگ و متوسط تقسیم می شوند. که جوجه بوقلمون متوسط بیشترین متقاضی را در این بین دارا می باشد زیرا رشد سریعتری دارد.

جوجه بوقلمون ها را بر اساس نام تجاری نیز می توان دسته بندی کرد :

• جوجه بوقلمون بی یو تی (BUT)
• جوجه بوقلمون هیبریدی (Hybrid)
• جوجه بوقلمون نیکلاس(Nicholas)

تغذیه جوجه بوقلمون

جوجه بوقلمون (poults) به محض خروج از تخم باید تغذیه شود. اگر عملیات اب و غذا دادن به جوجه بوقلمون تا 36 ساعت با تاخیر مواجه شود، فرایند یاد گرفتن غذا خوردن برای آنها بسیار سخت و گاهی ناشدنی می شود.

هفته اول، در پرورش جوجه بوقلمون بسیار اهمیت دارد. غذایی که جوجه بوقلمون تا سن یک هفتگی مصرف می کند جیره استارتر نام دارد و باید حاوی 28 درصد پروتئین، بیشترین مقدار انتی بیوتیک، اسیدهای آمینه ، ویتامین ها و انرژی باشد.

هرچه عمر جوجه بوقلمون بیشتر شود، باید درصد پروتئین غذا کمتر و انرژی آن بالاتر رود.

گام اول ، تهیه قفس و تجهیزات مناسب :

اولین نکته مهم ، توجه به قفس مورد نیاز انهاست...

برای مراقبت از هر جوجه شما نیاز مند بستری با ابعاد 0.5 متر مربع هستید. نگهداری از جوجه ها در کارتن و قفسهای کوچک مخصوص پرندگان زینتی و... همگی موجب بروز مشکلاتی در دراز مدت برای جوجه ها خواهند شد.

- اگر قصد نگهداری از جوجه اردک را دارید توجه به نیازغریضی این پرنده به شنا کردن نکته ای است که باید حتمأ به ان توجه کنید.

- محیط قفس جوجه ها باید از بستری مناسب پوشیده شده باشند.بستر پیشنهادی ما براده های چوب نجاری هستند(پوشال).

- ظروف اب وغذای مورد استفاده برای جوجه ها باید دارای 2 شرط مهم باشد:

الف) این ظروف باید جوری انتخاب شده باشند که جوجه به راحتی بتواند از انها استفاده نماید،ولی نتواند وارد انها شده و یا در انها فضله نماید(کاسه و بشقاب ظروف مناسبی جهت اب وغذای جوجه نیستند!)

ب) ظروف به راحتی قابل شستشو ونظافت کامل باشند و روزی یک بار به صورت کامل نظافت شوند.




گام دوم ، جلوگیری از تماس های مکرر :

دومین ومهمترین نکته در مورد نگهداری این موجودات ، توجه به این موضوع است که بزرگترین عامل مرگ این پرندگان بعد از خریداری ،بغل کردن و در دست گرفتن این جوجه هاست !!!

- جوجه های چند روزه رنگی مرغ و اردکی که در بازار عرضه میشوند، از اندامی بسیار ضعیف واسیب پذیر برخوردارند که تماسهای مکرر دست و فشار ایجاد شده به واسته این تماسها موجب اسیب دیدگی این اندام میگردد...


گام سوم ، دمای مناسب :

سومین نکته توجه به دمای محیط نگهداری جوجه هاست!دمای محل نگهداری جوجه ها باید مورد توجه ویژه قرار گیرد:


- معمولأ سن جوجه های به هنگام عرضه به بازار بین 1 تا 3 روز است.جوجه در این سن نیازمند محیطی با دمای 35 درجه سانتی گراد است و این دما باید به مرور زمان هفته ای 3 درجه کاهش یابد.
ولی به دلیل مشکلات فراهم کردن این چنین محدوده دمایی در منزل توصیه میکنیم محل نگهداری جوجه ها را جایی تعبیه کنید که دمایی همانند دمای اتاق یعنی بین 25 تا 30 درجه سانتیگراد و بدون نوسانات بالای دمایی را داشته باشد.


گام چهارم ، تغذیه :

چهارمین نکته که بسیاری از افراد نیز اطلاعات محدودی نسبت به ان دارند و میتوان گفت دومین عامل مهم مرگ زود هنگام جوجه هاست بحث تغذیه جوجه هاست!

متأسفانه بسیاری از مردم بدون اطلاع از نیازهای غذایی جوجه ها اقدام به خرید این موجودات میکنند !!!

- برخلاف بسیاری از افکار؛ نباید جوجه های کوچک را با اضافات غذایی خودمان تغذیه کنیم !!!

- جوجه ها در روزهای ابتدایی زندگی نیازمند ترکیب غذایی مقوی ، کامل و سهل حضم هستند.

- برای تغذیه جوجه ها میتوان از دانه های مخصوص جوجه موجود در مغازه ها و پت شاپ ها(جیره استارتر) ویا جیره دستنویسی که به شما پیشنهاد میکنیم ،استفاده کنید.


- همچین در کنار جیره استارتر میتوان از میوه ها و سبزیجات مجاز پرندگان به عنوان یک غذای مکمل استفاده نمود(بعد از10 روزگی).

- همچنین برای رشد وتقویت بهتر جوجه ها میتوانید تا 14روزگی از شکر و یا ب کمپلکس ویا مولتی ویتامین محلول در اب اشامیدنی جوجه استفاده کنید. به این صورت که 1قاشق چای خوری شکر را در 40 میلی لیتر اب محلول کنید و به مدت8 ساعت در روز در اختیار جوجه ها قرار دهید ویا ب کمپلکس یا مولتی ویتامین مخصوص دام وطیور را نیز مطابق با دستورالعمل دارو میتوانید محلول کرده و تا 8 ساعت در اختیار جوجه ها قرار دهید.سپس ظرف محلول را از دسترس جوجه ها خارج کرده و اضافات محلول را دور ریخته؛ظرف را با مواد شوینده به خوبی شسته و مجددأ اب سالم را در اختیارشان قرار دهید.(این کار را 3 بار در هفته انجام دهید.)


گام پنجم ، پیشگیری از بیماریها :

نکته پنجم که همیشه کم اهمیت جلوه میدهد ولی عامل بسیاری از مرگ و میرها در جوجه ها و کلأ پرندگان است،بحث پیشگیری از بیماریهاست که همیشه مورد کم لطفی قرار میگیرد...

- برای پیشگیری از بیماری ها باید به نکات زیر توجه ویژه داشت:

الف) اولین و مهم ترین نکته خرید پرنده سالم است :

متأسفانه برای رنگ امیزی جوجه های چند روزه از رنگهای بهداشتی استفاده نمیشود که این موضوع به تنهایی عامل بروز مشکلات فراوانی در این جوجه هاست ...

همچنین در هنگام جداسازی و حمل و نقل و عرضه به بازار دقت و نظارت خاصی به این جوجه ها نمیشود و متأسفانه بسیاری از این موجودات ضعیف طی همین فرایندها دچار بیماری ها ویا مشکلات جسمی میشوند.

پس در همان لحظه خرید سعی در خرید جوجه ای داشته باشید که شاداب و پر جنب وجوش باشد،افتادگی در پرهایش مشاهده نشود،واگر رنگ ان برای شما مهم نیست سعی در خرید جوجه های سفید رنگ داشته باشید(جوجه های سفید رنگ نشده اند ! )

ب) ایجاد محیط امن :

همانگونه که قبلأ هم متذکر شدیم باید همواره سعی در ایجاد ثبات شرایط نگهداری داشته باشید و از به وجود امدن تغییرات بپرهیزید.

سعی کنید محل نگهداری جوری محدود شده باشد که پرندگان وحشی به ظروف اب و غذای جوجه های شما دسترسی نداشته باشند. این پرنده ها خود ناقل بسیاری از بیماریها به جوجه شما هستند.

ج) نکته بعدی مدیریت جوجه های جدید احتمالی و همچنین جوجه های بیمار است :

همیشه موقع خرید جوجه های جدید احتیاط کنید وبلافاصله جوجه های تازه وارد را در مجاورت قبلی ها قرار ندهید.
ابتدا به مدت چند روز انها را جدا از همدیگر نگهداری کرده و زمانی که از سلامت کامل جوجه های تازه وارد مطمئن شدید انها را در مجاورت جوجه های قبلی قرار دهید.

همچنین اگر یک یا چند جوجه شما مبتلا به بیماری شدند ، سریعأ انها را از سایرین جدا ودر محلی جداگانه نگهداری کنید. انتقال بیماری ها در سنین پایین خیلی زود صورت میگیرد.

د) ودر پایان هیچ گاه اهمیت واکسینه کردن جوجه هایتان را فراموش نکنید :

بعد از سن یک ماهگی اقدام به واکسینه کردن جوجه های خود کرده و سپس با تغییر فصول این فرایند را تکرار کنید.

وقتی که مشغول ساختن لانه هستند ، اغلب مصالح ساختمانی را از هم می دزدند و زمانی که دزد از نظر ناپدید می شود، کلاغی که خیانت دیده است ، به نوبه خود جبران زیان می کند . با این همه روح همکاری و تعاون در کلاغه به منتهی درجه وجود دارد .

نمونه هایی از همکاری آنها

اگر پای یکی از کلاغ ها در اثر تصادفی بشکند یا آسیب ببیند، کلاغ های دیگر به محض این که صدایش را شنیدند، به طرفش می آیند،  زخمش را تسکین داده و به او کمک می کنند تا پرواز کند و اگر کلاغی مجروح بر زمین بیفتد، دسته جمعی می رسند و آنقدر بال و پر می زنند، تا دوست مجروح خود را به کنار آب برسانند .

اگر کسی برای خارج کردن جوجه ها به لانه کلاغ ها نزدیک شود، پدر و مادر آنها با فریاد، کلاغان دیگر را به کمک می طلبند . در اندک زمانی، گروهی کلاغ اجتماع کرده و با حمله به متخاصم او را از میدان به در می کنند و گاهی با نوک خود چشم آن شخص را کور کرده یا از حدقه خارج می سازند.

حیله کلاغ از روباه بیشتر است

کلاغ ، موش را بسیار دوست دارد و برای شکار آن بر پشت بزی که مشغول چریدن ریشه درختان است می نشینند . حیوان با سم های خود خاک را زیر و رو می کند ، در این موقع موش های صحرایی از همه جا بی خبر، از زیر خاک سر بیرون می آورند و کلاغ او را می رباید.

گاهی اتفاق می افتد کلاغ و روباه یکدیگر را ملاقات می کنند ، حال اگر روباه طعمه ای در دهان داشته باشد،  این برخورد بسیار جالب و تماشایی خواهد بود ، چرا که کلاغ با قار قار خود رفقایش را خبر می کند و بعد دسته جمعی با یک حمله برق آسا بر سر روباه فرود می آیند و او را نوک باران می کنند . روباه نیز چاره ای ندارد ، جز این که طعمه را بگذارد و فرار کند.

کلاغ و تقلید صدا

کلاغ ها استعداد عجیبی در تقلید صداهای گوناگون دارند و به خوبی قادرند صدای مرغ، سگ و گربه یا آواز خروس را تقلید کنند. گاهی اتفاق می افتد کلاغی در لانه مرغ مخفی شده، صدای مرغ یا خروس را تقلید می کند ، منظورش این است که مرغ را از جوجه هایش دور کند ، تا جوجه را برباید . اگر با این حیله موفق نشود در بالا سر مرغ پر می زند ، یا در اطرافش راه می رود که مرغ از فرط خشم به کلاغ حمله می کند . در این اثنا کلاغ دیگری جوجه را می رباید.

قانون مداری کلاغ

عدالت در قلب جماعت کلاغ ها باجدی ترین وضع خود حکمفرماست . وقتی یکی از آنها تخلف ورزد، کلاغ ها شورایی تشکیل می دهند تا درباره سرنوشت همکارشان تصمیمی اتخاذ کنند . این بحث و شورا، ساعتها طول می کشد تا این که حکم صادر شود. در حالی که متهم در فاصله ای آن طرفتر با بی صبری منتظر نتیجه محاکمه است.

وقتی شورا تصمیم به برائت کلاغ گرفت، گروه کلاغ ها به پرواز در می آیند و از نظر ناپدید می شوند، ولی اگر متهم محکوم شده باشد ، آن وقت به سویش حمله ور می شوند و با ضربات مهلک نوک خود، چشمان کلاغ بیچاره را از حدقه در می آوردند و آن قدر این را ادامه می دهند تا کلاغ بی جان گردد و نقش بر زمین شد

هوش کلاغ

کلاغ از حیوانات باهوش و با شعور است و طرز زندگی او از ادراک درستش حکایت می کند . به موارد زیر توجه کنید:

اگر دو نفر خود را به پرنده کوری نزدیک کنند و بعد یکی از آنها محل را ترک کند، اکثر پرندگان تصور خواهند کرد که هر دو نفر دور شده اند و کار و فعالیت خود را دوباره آغاز می کنند . ولی کلاغ ها به خوبی درک خواهند کد که یک نفر از آن دو باقی مانده است.

کلاغها در موقع پروازهای دسته جمعی ، یک قراول در جلوی خود حرکت می دهند . کلاغ پیشتاز قدرت هوش و ذکاوتش به قدری است که می تواند خطر را به خوبی تمیز دهد و امنیت دورترین نقاط مسیر حرکت را نیز کاملاً تحت کنترل قرار دهد.

اگر کلاغ تکه نان خشکی به چنگ آورد که نتواند آن را خرد کند، بدون تأمل آن را به منقار گرفته، خود را به نزدیکترین جوی آب یا حوض می رساند و با حوصله فراوان آن را آن قدر در آب نگاه می دارد، تا کاملاً نرم و قابل خوردن گردد.

برای پوست کردن گردو و یا خوراکیهایی که دارای پوست سفت هستند، آن را به منقار گرفته از ارتفاع بر تخته سنگی رها می کند تا به تخته سنگ اصابت کرده ، مغزش از درون پوست خارج شود.

کلاغ ها اهل تفریح ، عیش و نشاط اند و برای خود، محافل انس مهیا می کنند . برای سرگرمی و تفریح گاهی سایر حیوانات را آزار می دهند . مثلاً به روباه ، خرگوش یا گربه ای که خوابیده ، بی سرو صدا حمله می کنند و او را به وحشت می اندازند و خود ابراز شادی و نشاط می کنند.

با مشاهده کلاغ مرده ای، جنجال و همهمه عجیبی به راه می اندازند و در مرگ او سوگواری کرده و مرده خود را تشییع می نمایند.

کلاغ ها قادر به محاسبات ریاضی هستند.

در سحرگاهان، این پرنده سحر خیز، هر که را خفته بیند، با صدای مخصوص خویش، او را بیدار می نماید.

کلاغ در قرآن

داستان قابیل و هابیل پسران حضرت آدم  (ع ) را شنیده اید که قابیل به برادرش حسادت می ورزید و درنهایت او را کشت.

" پس خداوند کلاغی را برانگیخت ، تا در زمین کاوش کند و به او بنمایاند که چگونه جسد برادرش را بپوشاند.( قابیل با خود) گفت: وای بر من که از این کلاغ ناتوانترم که ( بدانم چگونه) جسد برادرم را ( با خاک) بپوشانم. پس برکرده خود پشیمان شد.[ مائده / 35]

لگرن سفید از جملهٔ محبوبترین نژادهای مرغ تخمگذار در جهان است. لگرنهای خالص کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرند. هر دو سازمان طیور آمریکا و بانتام آمریکا، شماری از لگرنها را به رسمیت شناخته‌اند: سفید، قرمز، قرمز دم سیاه، قهوه‌ای روشن، قهوه‌ای تیره، مشکی، آبی، زرد کمرنگ، کلمبیایی، زرد کلمبیایی، راه راه و نقره‌ای. اکثر اینها تاج تیغه‌ای دارند اما چندین رنگ هم هستند که دارای تاج گلسرخی می‌باشند.

 

لگرن قهرمان تخمگذاری

لگرن یک تخمگذار فوق العاده محسوب می‌شود(با حدود ۲۸۰ تخم سفید رنگ در سال) و ضریب تبدیل جیرهٔ خوراکی به تخم هم در این پرنده عالی می‌باشد. لگرن بندرت کرج می‌شود و این ویژگی، این پرنده را برای تخمگذاری بیوقفه به مرغی دلخواه تبدیل می‌کند. لگرن نژادی سبک است و به سرعت در وزن ۱۵۰۰ تا ۱۸۰۰ گرم بالغ می‌شود و به همین دلیل از نظر تولید گوشت مطلوب نمی‌باشد. لگرنها فعال و دانه چینهای قابلی می‌باشند. آنها عموما از تماس با انسان اجتناب می‌کنند و تمایل به عصبی بودن و پریدن دارند.

بعلت تخمگذاری ممتاز این پرنده، لگرن به گزینهٔ شمارهٔ یک لابراتوارهای تحقیقات جنین شناسی و بیولوژیک پرندگان و همچنین تولیدکنندگان تجاری تخم مرغ در ایالات متحده تبدیل شده‌است.